Son Kez Belki


Rüzgar bir fısıltı gibi, 
Hiçlikten sıyrılıp senin kıyına vurdu bu sabah. 
Göğsünde taşımadığın bir nefesin, 
henüz yazılmamış bir vadenin, 
Sırf sen "var" olasın diye 
Sana özenle tahsis edildi.
Uyan ve gözlerini aç,
Hayat seninle yeniden başlıyor bugün.

Bugünü zamanlardan bir an sanıyorsun; 
Sıradan, bayağı, alelade… 
Ömrünün günlerinden bir gün işte. 
Hayır, öyle değil! 
Bugün öyle bir gün değil. 
Eşsiz. Benzersiz. Sana özel.
Dünün hatıraları ile yarının hayalleri arasına paketlenmiş,
Bir hediye olarak hazırlanmış
Sana ait bir gün .

Başka hiçbir gün bu kadar zengin değil; 
Hem hatıralar var içinde hem ümitler. 
Yokluktan çıkarılmış, 
Sabah sürprizi olarak getirilmiş. 
Tam sana göre. 
İçinde tanındığın bir gün; 
Bilindiğin, beklendiğin, sevildiğin, özlendiğin... 
Gülebildiğin, ağlayabildiğin, bıkabildiğin hatta. 
"Bir tane daha gelir" diye sıradan sanabildiğin.

Dur ve soluklan biraz; 
Çünkü bu an, ne dünün tozlu bir sayfası,
ne de yarının belli belirsiz bir devranıdır. 
Evet …evet…güneş ,
kalbindeki o gizli cevheri uyandırmak için 
doğdu bugün. 
Zamanın sahibi, 
bütün hazinesini senin avuçlarına boşaltıyor.

Nasıl bir gün olduğunu keşke bilebilseydin ?
bilseydin de nasıl da telaşlı olurdun. 
Son günün olduğunu bilseydin 
ya da ilk günün olsaydı, 
Hakkını vermek için telaşlanırdın.
İlk günün sanmadığın kadar, 
Biricik günün olduğunu unuttuğun kadar 
önemli bugün.

Hayret edebilen bir varlık olarak 
yapabileceğin en anlamlı şey;
Hayret duygunu beslemek, büyütmek ve geliştirmek. 
Evet, sadece bugün
Senden böylesi "adam gibi" bir karşılık bekliyor.
Bugün ömrünün ilk günü; 
Arkasında muazzam hatıralar saklı, 
Önü sıra güzel yarınlar vadediyor sana. 
Unutma ki , arkanda bıraktığın anılar sayesinde, 
güzel bugün

Ya…hiç hatıran olmasaydı, 
Ya …bugün hatırlı olmasaydı sana. 
Düne dair hatırladığın elemler olmasaydı bugün; 
Elemlerin bitmesiyle gelen lezzet, 
Sıkıntıların geçmesiyle gelen huzur 
sunulmazdı sana.

Bugün ömrünün son günü; 
Geride bıraktığın binlerce günün acısı, hüznü, 
hatası, sevabı, doğrusu, eğrisi…
Seni bugünün hakkını verebilecek kıvama getirdi. 
Rabbin, seni zahmete sokmadan 
kapının önüne getirdi bugünü; 
Şükrünü umuyor senden.
Küçücükte olsa 
bir teşekkürü hak etmiyor mu ?

Kapat gözlerini ve hisset şimdi; 
Gidenler dönmeyecek, 
gelecekler ise henüz yolda. 
Sen, tam burada, bu benzersiz ikramın içinde , 
Varlığınla koca bir boşluğu dolduruyorsun. 
Hakkını ver ve kıymetli olduğunun farkına var  
çünkü yarın, bugününün olmayacak.

Sen ve bugün, 
bu kadar olağan sayılacak kadar beraberseniz; 
Bütün varlığı eşiğine yığan olağanüstü bir ihsandır bu. 
Belki de hiç böyle bir gün görmedin, 
göremeyeceksin de. 
İlk defa oluyor bu ve son kez belki . 
Tam sana göre. 
Tam senin için. 
Tam senlik. 
Bugün…


redfer


( Son Kez Belki başlıklı yazı redfer tarafından 3.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu