Melankolik olmamalı bahar ne adına yaraşır ne umuda…

 

 

 

 

Göçen kuşlarınsa dönüş vakti

Aşkın ise ulema sevinci

Şimdim ve yarınım

Dünde değil artık kalan yarımım

Yâdım

Yankım

Yalnızlığımı es geçtiğim

Pes etmediğim kadar

Vakur

Sevebildiğim kadar ve umutla

Ömür

Geçmedi mademki vakit var

Şüheda şiirlerimi değil mi ki göndüm maziye

Yeni şiirlerdir selam çakan

Gönül yorganımsa nasıl da ısıtan

 

İlahi Aşkın sıcaklığı yüreğimde

Tüm buzulları eriten ulvi mahiyetinde

Renklerin de coşkusuna vakıfım

Yaşlarım değil mi ki artık yaslı

Yaşlı olmadığım kadar yaşatacağım da

İçimdeki öksüz kıvançları

 

Kimsem yok deyip de çıkmadığım yola

Ait olduğum O Makam

Sahibim olan

Servetimse umut ve coşku

Huzurumla eşleşen nice dua

Eriştiğim şu tümsek

Kimine göre düştüğüm yokuş

Sanmasınlar da gördüm dibi

Esefle söylenirim:

Sen ki sefil sanır mısın ki o bedenin ilelebet

Kalacaktır diri?

 

Ruhum bir kesir ki

B/ölündükçe çoğalan bir nesir ki

Endamlı bir masal

Gıyabında saçlarımı ağartan değil mi ki değil

Yel değirmeni

Savaştığımsa gaipten gelen bir mahlûkat

Adı var sanı var

Endamı yitik bir nefes gibi

Nefsine âşık

Tapılası kimdir de bu şehvetin

Var mıdır Allah katında bir ederi?

Nefreti boca etmiş gel gör ki

Melek yüzlü bir şeytan

Nuru kaçmış simasında ve gölgeler oynaşan

Çivit mavisi gözlerinde

Ruhu ise keserken binlerce ahkâm

Burnu Kaf dağında

Bense aralıksız af dilediğim Allah katında

 

Layığı ile yaşamaksa Rabbine sadık bir fani

Mümin olmanın da verdiği huzur ile

Sen misin yoksa sefil kesecek hesabımı?

Allah bahşetti bu nefesi

Bu nefsi ise tap diye sunmadı sana

Varlığın kadar yokluk nedir çektirdiğin bana?

 

Ne kölenim ne esirin

Şunca hüzün ve acımdır senin eserin

Ey, gafil!

Açacağım da yeniden filizlenirken de ruhum ve neşem

Rabbin rızasını aradığım her işimde

Ve içimde

Açmayı bekleyen bir evren

Cennetim de yaşattığım

Cehennem olsa ne ki yaşattığın?

 

Ben muzip bir rengim

Tasvirim kütüğümde

Ve soy ağacım ve ederim neslimde

Türk olmanın şanı

İnancıma binaen kul olmanın heyecanı

Ölsem de gam yemem

Dönmem de yolumdan sözümden

En muhlis mevsim ki çeperimden

Dökülen nice yaprak ve polen

 

Kâh arıyım kâh çiçek

Kâh sokarım kâh kaçarım asla da değil kendimden

İhtişamı ile sevgimin

Nesirler yazar şiir olup defalarca doğarım

Çünkü benim adım aşk

Çünkü özlemdir yüklemim

Kâh şairim kâh muallim

Kâh çocuğum kâh kâhin

Bir endamlı masalım ki

Varsa yoksa her şeye ve o sona hükmeden

 

Şarlatan iken ahvalin

Sehven yenik düşsem ne ki

Cüssem ne ki hem?

Cüret de etmem

İsyan asla etmem

Ol diyen dedirten Rabbim

Nasıl ki muktedir evrene her varlığa ve

Sonsuzluğa

Uleması kâinatın

Uhrevi servetimdir dualarım

Takkeni de koy önüne

Gel gör ki sivri dilin ve nefsindir olduğun köle

Haz etmem tamah hiç etmem

Ol diyene dedirtene tapandır haizi olduğum

O tek zerrem…


( Bahara En Yaraşan... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 3.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu