Melankolik olmamalı bahar ne adına
yaraşır ne umuda…
Göçen kuşlarınsa dönüş vakti
Aşkın ise ulema sevinci
Şimdim ve yarınım
Dünde değil artık kalan yarımım
Yâdım
Yankım
Yalnızlığımı es geçtiğim
Pes etmediğim kadar
Vakur
Sevebildiğim kadar ve umutla
Ömür
Geçmedi mademki vakit var
Şüheda şiirlerimi değil mi ki göndüm
maziye
Yeni şiirlerdir selam çakan
Gönül yorganımsa nasıl da ısıtan
İlahi Aşkın sıcaklığı yüreğimde
Tüm buzulları eriten ulvi mahiyetinde
Renklerin de coşkusuna vakıfım
Yaşlarım değil mi ki artık yaslı
Yaşlı olmadığım kadar yaşatacağım da
İçimdeki öksüz kıvançları
Kimsem yok deyip de çıkmadığım yola
Ait olduğum O Makam
Sahibim olan
Servetimse umut ve coşku
Huzurumla eşleşen nice dua
Eriştiğim şu tümsek
Kimine göre düştüğüm yokuş
Sanmasınlar da gördüm dibi
Esefle söylenirim:
Sen ki sefil sanır mısın ki o bedenin
ilelebet
Kalacaktır diri?
Ruhum bir kesir ki
B/ölündükçe çoğalan bir nesir ki
Endamlı bir masal
Gıyabında saçlarımı ağartan değil mi
ki değil
Yel değirmeni
Savaştığımsa gaipten gelen bir mahlûkat
Adı var sanı var
Endamı yitik bir nefes gibi
Nefsine âşık
Tapılası kimdir de bu şehvetin
Var mıdır Allah katında bir ederi?
Nefreti boca etmiş gel gör ki
Melek yüzlü bir şeytan
Nuru kaçmış simasında ve gölgeler
oynaşan
Çivit mavisi gözlerinde
Ruhu ise keserken binlerce ahkâm
Burnu Kaf dağında
Bense aralıksız af dilediğim Allah
katında
Layığı ile yaşamaksa Rabbine sadık
bir fani
Mümin olmanın da verdiği huzur ile
Sen misin yoksa sefil kesecek
hesabımı?
Allah bahşetti bu nefesi
Bu nefsi ise tap diye sunmadı sana
Varlığın kadar yokluk nedir
çektirdiğin bana?
Ne kölenim ne esirin
Şunca hüzün ve acımdır senin eserin
Ey, gafil!
Açacağım da yeniden filizlenirken de
ruhum ve neşem
Rabbin rızasını aradığım her işimde
Ve içimde
Açmayı bekleyen bir evren
Cennetim de yaşattığım
Cehennem olsa ne ki yaşattığın?
Ben muzip bir rengim
Tasvirim kütüğümde
Ve soy ağacım ve ederim neslimde
Türk olmanın şanı
İnancıma binaen kul olmanın heyecanı
Ölsem de gam yemem
Dönmem de yolumdan sözümden
En muhlis mevsim ki çeperimden
Dökülen nice yaprak ve polen
Kâh arıyım kâh çiçek
Kâh sokarım kâh kaçarım asla da değil
kendimden
İhtişamı ile sevgimin
Nesirler yazar şiir olup defalarca
doğarım
Çünkü benim adım aşk
Çünkü özlemdir yüklemim
Kâh şairim kâh muallim
Kâh çocuğum kâh kâhin
Bir endamlı masalım ki
Varsa yoksa her şeye ve o sona
hükmeden
Şarlatan iken ahvalin
Sehven yenik düşsem ne ki
Cüssem ne ki hem?
Cüret de etmem
İsyan asla etmem
Ol diyen dedirten Rabbim
Nasıl ki muktedir evrene her varlığa
ve
Sonsuzluğa
Uleması kâinatın
Uhrevi servetimdir dualarım
Takkeni de koy önüne
Gel gör ki sivri dilin ve nefsindir
olduğun köle
Haz etmem tamah hiç etmem
Ol diyene dedirtene tapandır haizi
olduğum
O tek zerrem…