Ant İçerim ki Yeniden Doğacağım

Düşlerimde değil artık terk edilmişliğim çünkü ben düş değilim ve birileri düş dediği için düşmedim düşmeyeceğim sadece düştüğümdür içine Aşk ki öznem benim yüklem bildiğim aşka özlemim sehven aşk bir sabi kadar masum kalabilmeyi zor da olsa başarmayı seçtiğim ve başardığım.

Başarı bir kılavuzdur önce insan olmayı başaracaksın ve tabirinin ne olduğu kalmış artık insanlara kimin gözünde başarılı ise tartışılır mı sahi cesaretin?

Esaretinse ne yokluğa ne varlığa ve tek taptığın Yaratana:

Koşulsuz.

Kuralsız.

Teslim olduğun asla tasvip etmese de bazıları nasıl ki değil umurunda ve işte yolundasın, sen sevdalı Şahika.

Bir kuş olabilirim çünkü duygularımdır kanadım.

Bir insanım da hem de en hasından:

Haz değildir aradığım sadece kendim sadece huzur sadece Rabbim…

Ve de bulduğum.

Bulunduğum ortam ve de:

Sonsuzluğuma kilit vuranlar ne ki ne?

Ya da önüme set çekenler?

Ruhuma ve hayatıma ket vuranlar…

O rabıta ki aşkın İlahi D/okunuşu.

O ilahiler ki duaların uçuşu.

Konduğum nokta.

Konduğum dal.

Hem çiçeğim hem kuş hem insan.

Kırıldığımdan da öte kırmamalıyım kimseyi.

Kırılsam bile inşa ederim içimdeki yıkık inşaatı.

Çünkü ben sadece inandım sadece Rabbim taptım güvendim.

Aciz bir kul hele ki haizi olduğum o tek zerre ve sen, sefil insan söyle:

Nedir bu denli seni kibirli ve isyankâr ve doyumsuz yapan?

Ki ne duymak ne de öğrenmek istiyorum çünkü bana sıçradığın kadar sıçrattığın nefretinden ve küf kokan nef(e)sinden uzak durmalıyım uzağım da sen zaten uzağımda ve benim bildiğim tüm duaların uzamında koştuğumdur İlahi Makam.

Bu dünya.

Bu gezegen.

Bu âlem…

Ait olduğum ya da olmadığımdan da öte:

Bilincinde ve ayırdındayım doğanın ve yasanın ve tüm yaşadıklarımın.

Belki de çoktan pes etmeli göç de etmeliydim gel gör ki ben ne göçmen bir kuşum ne de perdelidir gözlerim:

Alabildiğine açık.

Alabildiğine vakur.

İstiflediğim de değil ya da isyan ettiğim çünkü ben ne mülküm ne mal ne de eşya:

Etli kanlı bir insan ruhuna sadık.

Esvabım ise ipekten şahsına münhasır.

Ahvalimse bilemezsin bildiklerinden çok öte çünkü ahlakımla geldim ben bu günüme.

Endamım yerinde.

Eşkâlim insan gibi insan.

Ve bana yaşatılan cendere elbet vardır bir çıkışı bir zamanı.

Duaların gücünde bulduğum kadar kendimi ve dermanı.

En halis muhlis rengim hem:

Beyaz ve pembe.

Ne karayım ne al.

Aktır alnım şeffaftır vicdanım.

Paraya pula değilken köle bilirim de neyin ne olduğunu aklınla hele ki şeytani zekânla sen, kâfir sakın övünme ve kibirlenme de.

Kıblem dolunay.

Kıblem Kutup Yıldızı.

Ve gezindiğim Samanyolu.

Yeri geldi mi bir çiçek bahçesi.

Kıvancım ve onurum ve duygularım asla da yoktur kibrim.

Ne isyan bilirim ne gıybet.

Kıysalar da içimi kıyamdayım elbet.

Acımla açım eşittir birbirine.

Büyüdükçe açım büyür de hüznüm gel gör ki büyür de umudum.

Sevgim şanlıdır.

Sevdim mi çok severim.

Ki seni de bir zamanlar çok sevmiştim, bilmeden gerçek yüzünü.

Bildirendir her şeye muktedir.

Bildirendir en Muteber.

Ben ki bir tek zerre bir kum tanesi.

Sen ki övüncün ne ve hasedinle nasıl da gölge ettin ruhumun titrine tinine.

En muteber olanla iştigal.

Beklemedeyim.

Nöbette iken de âlem ve melekler.

Kabrim hazır meskenim hazır mekânım da.

Çalsan da hayallerimi çalamayacaksın hayatımı ve ikbalimi.

Ant içerim ki yeniden doğacağım.

Ant içerim ki yeni hayaller kuracağım.

Hem şairim hem muallime.

Sapla samanı ayıramayan ahvalinden sor kendini…

Kılavuzum bülbüldür senden ve kılavuzun olan kargadan çok öte.

Kılavuzum itikat ve Rahman aşk iken de şiarım ve kat çıktığım kadar umuda ve hayallerime…

Sönmeyecektir de feri gözlerimin neferi olduğum kadar aşkın ve İlahi Adaletin…