Edebiyat ve Kültür Platformu
Abla
'ABLA'
konuşmaz…
ama içlerinden bir ömür geçer.
“Abla” dediğimiz şey,
sadece bir hitap değildir.
O, erken büyümüş bir kalbin adıdır.
Çocukluğu yarım kalmış,
ama başkalarının yarımını tamamlamaya çalışmış
sessiz bir omuzdur.
Sevgi nedir öğrenmeden,
sevgi vermeyi öğrenenler vardır.
İşte onlar…
kendi payına düşmeyeni bile dağıtanlardır.
Bir insan düşün;
herkesin yolunu aydınlatır
ama kendi karanlığında yürür.
Herkese kapı olur
ama kendi kapısında rüzgâr eser.
“Abla” bazen şudur:
Kim aç, kim darda, kim yaralı bilen…
Ama kendi yarasını sormayan bir yürektir.
Toplum güçlü olanı alkışlar,
ama onun neden güçlü olmak zorunda kaldığını sormaz.
Ve en ağır gerçek şudur:
Herkese yuva olan,
çoğu zaman kendine bir yer bulamaz.
Ama yine de yıkılmaz…
çünkü o, düşse bile
başkasını kaldırmadan yere değmez.
İşte “abla”
bir isim değil—
bir yük,
bir sabır,
ve sessizce taşınan bir hayattır.
Abla başlıklı yazı elif-geckil-kaya tarafından
10.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 8
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.