Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

İçimdeki Ev

İçimdeki Ev

İçimdeki Ev



İnsan, kendine sığabildiği yere huzur der.
Bir gün kalbin yorulmayı bırakır.
Hayat aynı kalır,
insanlar aynı kalır,
sorular bile aynı yerde durur…
ama sen değişirsin.
Eskisi gibi açıklamak istemezsin kendini,
anlaşılmak için cümle kurmazsın artık.
Çünkü bazı şeyler anlatılınca değil,
içinde sakinleşince anlam olur.
Sabahın sesi daha yumuşak gelir o gün,
pencereyi açarsın
ve içeri giren hava ilk defa sadece havadır.
Ne hatıra taşır
ne de beklenti.
Anlarsın:
huzur, hayatın sana iyi davranması değil,
senin hayata karşı yumuşamanmış.
Kalbin kimseye yetişmez,
hiçbir şeyi tutmaya çalışmaz.
Ve ilk kez
kendini bırakmak korku değil,
dinlenmek olur.
O gün dünya değişmez…
ama sen dünyanın içindeki yerini bulursun.
Ve insan,
kendi içinde oturabildiği yere
“ev” der.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 4
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
İçimdeki Ev

İçimdeki Ev

elif-geckil-kaya elif-geckil-kaya