Sen Şiir Olsaydın

Sen şiir olsaydın;

başı hamd ile başlayan

sonu tevekküle açılan

aralarda insan olmanın

ince sızılarını taşıyan

bir metin olurdun. 

Sen şiir olsaydın;

yüksek sesle okunmaz

hicabın gölgesinde, 

sessizliğin dil bildiği

bir vakitte okunurdun. 

Sen şiir olsaydın;

acıdan beslenen değil,

acıyla arınan olurdun.

Her daim

ürperen bir merhamet

satır aralarında saklı dururdun. 

Sen şiir olsaydın;

ne tam neşe,

ne tam hüzün olurdun.

Hasretle vuslat arası

ince bir çizgide 

sûkun bulmuş ritim olurdun.