Günah Derdine Şifa

Bayezid-i Bestami hazretleri , bir gün mürid’leriyle birlikte etrafı temaşa etmek ve tabiat hakkında sohbet etmek için geziye çıkarlar.Bir zaman sonra bir tımarhanenin önünden geçerken, akıl hastanesinin bahçesindeki tabiplerin delileri tedavi ettiklerini görüp bir süre durup izlerler olup biteni ,ve  sonra şeyh Bestami seslenir.

-Ey tabip ,her derde deva bulursunuz da günah derdine de bir şifanız var mı?

Tabip ''Yok efendi. Biz insanların tıbbi hastalıklarına şifa buluruz lakin senin dediğin iş başka bir şey günah derdine şifa bulmak bizim işimiz değil.'' der…

Beyazıd-ı Bestami aslında duymak istediğini duymuş nefsi hoş olmuştur. İşte der içinden ''Günah derdine de biz şifa buluyoruz'' ve  gururlanır.,

 Tam oradan ayrılacaklarken   bir deli seslenir

-Hoca efendi bak ben senin günah derdine bir şifa hazırlıyorum gel de al. 

Parmaklıkların ardındaki  delinin (meczubun) tokmakla bir şeyler dövdüğünü gören Bayezıd-ı Bestami boş havana bakarak gülümser ve meczuba ne yaptığını sorar; '' hastalara  ilaç yapıyorum" cevabını alır.

Bestami Hazretleri, "Benim hastalığıma da bir ilaç tavsiye eder misin?" diye sorar.

 Deli, "Hastalığın nedir?" der.

 Bestami Hazretleri, "Günah hastalığı... Çok günah işliyorum" diye cevap verir.

Deli, Bestami Hazretlerine şu meşhur "günah ilacı" reçetesini verir:

"Tevbe kökü ile istiğfar yaprağını karıştır...

Kalb havanında tevhîd tokmağı ile her gün  döv...
Kibrin toz olduğunda ,İnsaf eleğinden geçir...
Geceleri gözyaşıyla yoğur...
Yüreğine sarıp sarmala aşk ateşi ile  pişir...

Her gün seher vakti  sabah namazından önce kanaat kaşığıyla bir kaşık  ye...
O zaman göreceksin ki senin hastalığından eser kalmaz."

Bu hikmetli sözleri duyan Bestami Hazretleri, sanki korkunç bir şamar yemiş gibi sarsılır ve utancından  delinin yüzüne bakamaz ,aslında bu kişinin bir ârif-i billâh (Allah'ı tanıyan, hakikat ehli) olduğunu anlar ve kendini günah derdine şifa bulan mürşidi kamil olarak görüp kendi nefsine yenildiği anlar  kendi kendinden utanır.ve tarihe geçen şu beyit i söyler …

EHLİ İRFANIM  DİYE KİMSEYE TAAN ETME SEN,

DEFTER-İ DİVANA SIĞMAZ SÖZ GELİR DİVANEDEN…