Anne Kokusu

Mavi bir karanlık çökerken şehre,

Pencerende yanan o eski lamba...

Saçlarında yağmurlu bir sokak serinliği,

Avuçlarında hiç bitmeyen o hayat kavgası.

Senin o ak pak ellerin var ya annem,

Memleketin en bereketli toprağı gibi.

Soframıza kattığın o sessiz sabır,

Dünyanın en dirençli, en eski destanı.

Öyle süslü lafları sevmezsin bilirim,

Hırkanın cebinde saklıdır bütün dualar.

Ayağındaki o eski terliğin sesi,

Benim için yeryüzündeki en güvenli liman.

Şimdi bir rüzgar çıksa, perdeler uçuşsa,

Mutfaktan gelen o tıkırtın yeter.

Çünkü bu koca dünyada aslında

Senin kokundur, başımı soktuğum siper.