Anahtar İçeride Kaldı

Gecenin en koyu yerinde uyandım.

Aklıma yine sen geldin.

Bütün hayallerimde adın kaldı.

Her yerde varsın,

ama içimde olan

yalnız eksikliğin.

Sonra her şey

sana dönüştü.

Her adımda sen vardın.

Kime baksam,

bir yanı sana benziyordu.

İnsan bazen

olmayan birini bile

her yerde görüyormuş.

Yoktun zaten.

Yine de yoksun.

Olsan da

yokluğun,

içimde bir karartıya dönüştü.

Kapı kapandı.

Anahtar içeride kaldı.

Ben dışarıda kaldım,

kendime bile dönemeden.

Belki de hiç olmayacaktın.

Ama buna rağmen

gönlümün en savunmasız yerinde

sessizce dolaşıyorsun hâlâ.

Mesafeler uzaklaştıkça

daha çok yakınlaşıyorsun.

Bu nasıl ayrılık, bilmiyorum.

Yoksan da

gölgen yanımda.

Yarım da olsa...

Bir gün

iki yabancı gibi karşılaşacağız belki.

Göz göze gelip

hiç konuşmayacağız.

Sen yabancı,

ben yabancı.

Ve ben,

yine duygularımla

baş başa kalacağım.

mesakin-21/05/2026