Kalmadý gönlümde dünyadan  bir nesne,

Asýrlýk özlemimin aðýdý, alýnan her nefeste.

Nefsim bitmez çileyi istese de bedende,

Ruh kuþu uçmak ister kalmaz artýk kafeste.

Aðlasýn gözlerim yansýn artýk ahvalime,

Günaha batmýþ bedenim dönsün artýk nesline,

Þeytan sevindiren iþler dönüversin tersine,

Ýslam’ýn nurlu yolu, yol gösterir neslime.

Ýsyan ettim beni insan yapan ne varsa,

O an döndüm hayvana, aslýna bakýlýrsa,

Ýnsan dediðin varlýk ben gibi yanýlýrsa,

Kalmaz iþlerinde nur, yakýþmaz hiçbir asra.

Düþman bildim dostlarý, yanýldým ben gafilce,

Yaþamak istedim dünyayý düþünmeden gönlümce,

Boðazýma kadar pisliðe girdiðimi görünce,

Eyvah diye haykýrdým ecel gelmeden ölünce.

Gafil Mesudum anla, asýl yol Allah yoludur,

Dünya dediðin bir hiçlik, bir çocuk oyunudur,

Senin gözünde yücelttiðin, hepsi Allah kuludur,

Doðdum diye baþladýðýn biten ömrün sonudur.