Engin Buldan'a Gidelim

Engin Buldan'a Gidelim

8 Haziran 2026

İlkokul öğretmeni olan Nilgün ablamla çıktığımız bir günlük Denizli turunda Buldan'a uğrama şansımız olmamıştı. Bu yüzden yola çıkmadan önce Engin'e, "Ne olursun, Buldan'a da uğrayalım," dedim.

Sözümün bu kadar ikna edici olacağına dair şüphelerim ne kadar da yersizmiş. Meğer o çoktan direksiyonu Buldan'a Hoş Geldiniz tabelasına doğru çevirmiş bile.

Yolun iki yanını saran ağaçların verdiği hoş gölgelikte ilerlerken içimi bir ferahlık kapladı. O ağaçlıklı, serin yol bana bir anda Sındırgı'yı hatırlattı. Daha birkaç yıl önce, depremden önce geçtiğim yollar geldi aklıma. Bazı yerler birbirine benzediği için değil, insanda bıraktığı his yüzünden aynı kapıyı aralıyor galiba.

Engin'in sinirlerini zıplatma olasılığını düşünerek gezimizi kısa ve öz tuttum.

Buldan'ın en güzel yanı dar taş sokakları ve ahşap cumbalı evleri. Yavaş yavaş dolaşıp fotoğraf çekmek bile başlı başına bir gezi oldu. Engin arabada klimanın serinliğinde beni beklerken ben de sokak aralarına dalıp eski evlerin peşine düştüm.

Bu arada yeşil erikler çoktan yıkanmış, yenmeye hazırdı. Minik tezgâhlarının başındaki satıcılar da misafirperver tavırlarıyla ilçenin insani yanını sergiler gibiydi.

Buldan Çarşısı'nda Buldan beziyle ünlü dükkânlar sıralanmıştı. Masa örtüleri, peştemaller, şallar ve çeşitli ev tekstili ürünleri göz alıyordu. Kendime hiçbir şey almayacağıma söz vermiştim. Bu zorlu tatili gerçekleştirebilmek bile başlı başına bir mucizeydi.

Arabayı park ettiğimiz yerin hemen yanındaki Çarşı Camii de dikkatimi çekti. Araştırınca yapının köklerinin 17. yüzyıl Osmanlı dönemine kadar uzandığını öğrendim. Yüzyıllardır ayakta duran bu mütevazı cami, Buldan'ın tarihî dokusunun ayrılmaz bir parçası olmuş. Taş duvarları ve sade görünümüyle, çarşının telaşı içinde sessizce geçmişten bugüne köprü kurmaya devam ediyor gibiydi.

Kısacık bir mola için uğramış olsak da Buldan, taş sokakları, tarihî evleri ve sıcak insanlarıyla aklımda kalmayı başardı.

H. Çiğdem Deniz