Orange County Belek Tatili

Orange County Belek Tatili 

10 Haziran 2026

Orange County Belek'e ilk adım attığımda eksikliğini en çok hissettiğim şey ağaçlar oldu. Antalya güneşi tepede bütün ağırlığıyla dururken insan gölgesine sığınacak yaşlı bir çınar, dallarında kuşlar ötüşen bir ağaç arıyor. Burada ise peyzaj daha çok beton, havuz ve deniz üzerine kurulmuş. Sanki doğa davet edilmiş ama masada ona ayrılan sandalye biraz eksik kalmış.

İnsan gittiği her yerde biraz kendini arıyor galiba. Ben de bu otelde ağaçları aradım. Belki bir başkası havuzların büyüklüğünü, bir diğeri açık büfedeki çeşitliliği konuşacaktı. Memnuniyet biraz da insanın yanında getirdiği beklentilerin valizinde saklı.

Öğle yemeğinde konu dönüp dolaşıp otelin peyzajına geldi. Yeter, burada ağaç ve yeşil alanın azlığından söz edince dikkat kesildim. Kemal Bey ise eşine dönüp yarı şaşkın yarı gururlu bir ifadeyle, "Bak bak, sen neler de biliyorsun," diye takıldı. O an gözlerindeki ışığı fark ettim. Yıllardır aynı hayatı paylaşan insanların birbirlerinde hâlâ keşfedecek yeni şeyler bulabilmesi ne hoştu.

Belki de evlilik biraz budur. Karşındaki insanı tamamen tanıdığını sanırken, bir öğle yemeği sohbetinde onun peyzajdan anlayabildiğini öğrenmek ve bundan çocukça bir sevinç duymak. Otelin eksik gördüğümüz ağaçlarından çok, masamızdaki bu küçük an aklımda kaldı.

Bir otelin peyzajı eksik olabilir, bir yemeğin tuzu az gelebilir, bir odanın manzarası beklendiği gibi çıkmayabilir. Ama insanların birbirine sevgiyle baktığı anlarda oluşan güzellikler hiçbir katalogda yer almaz. Öğle yemeğinde masamızda gördüğüm şey de buydu. Ağaçların eksikliğinden söz edilirken, yılların eskitemediği bir muhabbet sessizce kendini gösteriyordu.

Öğle yemeği uzadıkça sohbet de dallanıp budaklandı. Yeter ve Kemal Bey'le yıllardır süren bir dostluğumuz var. Biz Balıkesir'deyiz, onlar Ankara'da. Aradaki kilometreler dostluğa engel olmuyor. Hele Engin ve Kemal Bey için hiç olmuyor. İkisi telefonda bir borsa konuşmaya başlasın, saatlerin nasıl geçtiğini anlamazlar. Hisseler yükselir, düşer; grafikler çizilir, yorumlar yapılır. Ben ve Yeter ise çoğu zaman sohbetin başka kıyılarında geziniriz.

Yeter'in kendine has bir anlatımı var. Kızlarından söz ederken gülerek, "Büyük kız babası gibi açık gözlü çıktı, küçük kız da benim gibi saf," diyor. Bunu söylerken yüzünde hem anneliğin gururu hem de kendisiyle dalga geçebilen insanların rahatlığı beliriyor.

Soluk tenli bir kadın Yeter. Ama kahkahaya kapıldığı anlarda yanaklarına hemen renk geliyor. Bel fıtığı nedeniyle hareketlerine dikkat ediyor, oturup kalkarken ölçülü davranıyor. Buna rağmen neşesinden pek bir şey eksilmemiş.

Kemal Bey ise ilk bakışta zarafetine dikkat çeken insanlardan. Giyimine özen gösteriyor. Esmer teni, yüzüne ciddi bir ifade veren mühür gözleri ve sakin tavırlarıyla bulunduğu ortamda hemen fark ediliyor. Fakat onu tanıdıkça bu ciddi görünümün altında ince bir mizah duygusu olduğunu da görüyorsunuz.

Ben beyaz şarabımdan küçük yudumlar alırken, Engin rakısını ağır ağır içiyordu. Antalya güneşi dışarıda bütün parlaklığıyla hükmünü sürerken, masamızda yılların dostluğundan süzülüp gelen tanıdık sesler, kahkahalar ve küçük takılmalar dolaşıyordu. Otelin peyzajından açılan konu çoktan başka yerlere savrulmuştu ama galiba güzel sohbetlerin tabiatı da budur; bir daldan ötekine konarak ilerlerler.

H. Çiğdem Deniz