Tarihin Peşinde Kahvenin Hatrında

TARİHİN PEŞİNDE, KAHVENİN HATRINDA

13 Haziran 2026

Yarın tatilin son günü. Güncemde adlarını sıkça andığım dostlar kadar, haklarında yazmaya fırsat bulamadığım güzel insanlar da oldu.

Sabahın ilk saatlerinde denize girerken, kahvaltı için binbir çeşit yiyecek ve içeceğin arasında dolaşırken, kimi zaman masalarına uğrayıp koyu sohbetlerinin arasına bir "afiyet olsun" sıkıştırdık. Kimi zaman da sanki Paris'in küçük bir kafesinde oturuyormuşuz gibi kahvelerimizi ve çaylarımızı yudumladık. Gerçi havuz başındaki yüksek sesli müzik, o hayali Paris atmosferini sık sık dağıtmaya çalışıyordu ama sohbetlerimiz her seferinde galip geldi.

Bugün fal defteri de kapandı. "Fala inanma, falsız da kalma" sözü yine masalarda dolaştı. Bir de kahvenin kırk yıl hatırı olduğu düşünülürse, paylaştığımız onca kahve ve sohbetin hatırı kim bilir kaç ömre yayılır.

İşin doğrusu, bugün kendimi o hayali Paris sahnesinin tam ortasında hissediyordum. Beyaz İtalyan tarzı gömleğim, siyah keten şortum, siyah sandaletlerim ve siyah zemin üzerine beyaz puantiyeli fularımla sanki o ambiyansa önceden hazırlanmış gibiydim.

Bu tatilin hoş sürprizlerinden biri de Tuncay Bey ve eşi Canan Hanım'la yaptığımız sohbetlerdi. Karavan alma kararlarının ardında yalnızca seyahat arzusu değil, tarih merakları da yatıyor. Yeni yerler görmek kadar geçmişin izlerini sürmek de onları heyecanlandırıyor. Canan Hanım ise zarafetiyle dikkat çeken kadınlardan. Sohbetlerine neşe katmayı bildiği gibi, olaylara akılcı yaklaşımı ve dünyaya dengeli bakışıyla da insanı düşündürüyor. Bazı insanlar vardır; seslerini yükseltmeden bulundukları ortama değer katarlar. Canan Hanım da onlardan biri.

Tatilin sonuna yaklaşırken fark ediyorum ki geriye sadece deniz, güneş ve otel hatıraları kalmıyor. Bir fincan kahvenin etrafında kurulan dostluklar, paylaşılan hikâyeler ve insanın zihninde yer eden güzel insanlar da bavula sessizce yerleşiyor.

H. Çiğdem Deniz