Sabah Muzipliği

Sabah Muzipliği

12 Haziran 2026

Saat yedi gibi denize gitmek için odamızdan çıktık. Otelde bu günlerde küçük bir asansör macerası yaşanıyor; misafirlerin kullandığı iki bloğun asansörleri de arızalı olunca servis asansörünü kullanıyoruz.

Aşağıya, Engin'in devresi Burhan Bey'in büyük kızıyla birlikte indik. Ne hoş insanlar... Pek hatırnaz, pek tatlılar. Küçük kızları bu kez izin alamadığı için gelememiş. Bir yanları eksik kalmış gibiydi.

Engin havlularımızı almak için yeniden odaya döndü. Ben ise onu beklerken kendimi denizin sonsuz şefkatine bıraktım. İlk adımda su serinliğini hissettirdi, tenimi hafifçe ürpertti ama çok geçmeden alıştım. Sanki deniz, "Gel bakalım, yine buradasın," der gibi kucak açmıştı.

Bir süre sonra devrelerden Melih ve Naci Bey'le selamlaştık. Ardından kulaçlarımı dinginliğe doğru çevirdim. Aheste aheste, uzun zamandır özlenen bir dosta kavuşur gibi attım kulaçlarımı. Suyun içinde ne saat vardı ne telaş. Sadece denizin taşıdığı sessizlik ve o sessizliğin içinde yavaş yavaş hafifleyen düşünceler vardı.

On yedi seneyi devirmişiz bu toplantılarda, maşallah, diye geçirdim içimden. Yıllar geçmiş ama insanların birbirine duyduğu sıcaklık eksilmemiş.

Melih Bey ve eşi Neşe Hanım Edirne'den geldiler. O uzun yolu önceki yıllardan farklı olarak uçakla aşmışlar. Trakya'nın o içten, neşe dolu insanlarından ikisi onlar. Yanlarında memleketlerinin samimiyetini de getiriyorlar sanki.

Denizin maviliğinden ayrılıp kahvaltıya doğru yürürken uzaktan bir başka devremiz ve eşinin bize doğru geldiklerini gördük. Nereden geldiyse aklıma, sabahın erken saatinde içimdeki muzip taraf ortaya çıktı. Hiç düşünmeden ağzımla bir mehter marşı çalmaya başladım. Sonra da onları görünce hafifçe eğilip:

"Destur! Dördüncü Murat ve hasekesi İclal Hatun teşrif ediyorlar!" diye seslendim.

Bir anlık şaşkınlığın ardından kahkahalar yükseldi. İnsan bazen yılların arkadaşlığında böyle küçük şakaların ne kadar kıymetli olduğunu anlıyor. Aynı masaları, aynı anıları paylaşan insanlar arasında birkaç nota ve birkaç kelime bile sabahın neşesini çoğaltmaya yetiyor. 

H. Çiğdem Deniz