Leyla'ların Vicdanları

Saatin taşlaştığı meâli okundu o gece aşkın 

Leyla'lar ve Mecnûn'lar çağırıldı 

Sizler atlılarınızla yaşayın dediler 

Çünkü adamlara ölmek yakışırdı 

Tuvallerinden sıyırıp siyahı 

Avuçlarından havayı soluyarak 

Resmettiler dünyayı 

Kalplerini d/ağlayıp aynaya 

Sildiler yüzlerini 

Çılgın rüzgârlara korkuluklar diktiler 

İntihar uçurumları kokuyordu aşk o vakitler 

Ve Leyla'ların hayaletleri uyanıp 

Secdelere kapandılar 

Maksat çınlatmaktı kulakları 

Duysunlar diye Leyla'ların vicdanları 

Kırgın çiçekler gibi parça parçaydılar oysa 

Olmadı Leyla'lar 

En baştan yeniden kaleme alındı Leyla'lar 

Ama 

Onlar hâlâ sevişiyorlardı 

Duvarlarda, bahçelerde 

Bir inilti 

Bir yankı 

İçlerinden geçtiler kadınların kötüler 

Kötülere bu yüzden bir şey olmazdı 

Mecnûn adamlar oyuncak askerler gibi 

Oracıkta yere yığıldı 

Kapılar kapandı 

Duysunlar diye Leyla'ların vicdanları