Kadının Suyu

Kıyı bir köşede

Kanayan yerinde toplumun 

Evrelerden evrelere kalın ipini boynuna geçirir de 

Manevi intihar diyemez narinliğinden 

Korkar belki 

Su kadar temiz değil çünkü burası 

Bulanıklaşır içi hemen 

Atlılar gelir de, götürürler diye

Sever sevmesine ve biraz olsun yaşayabilir 

Gerçi çok okuduğundan mıdır bilinmez 

Yaşar, zaten topu topu ne yaşayabiliri 

Düşünmeden edemez 

Düşünde on bir yıldızla, Güneş'i ve Ay'ı görür 

Ama Yusuf gibi kuyudan çıkamaz 

Erkeğin egemenliğinde geçer dünya

Adı Mehmed, Ali, Fırat değildir 

Gözlerini yumar onlara 

Allah'ım der unuttum o salih rüyâmı 

Ben zaten doğarken o kuyuya düşmüşüm der 

Cebinden bir erkek öğretmeni, babası ve abisi çıkar 

Besmele getirir 

Sonra kadınlığını zikreder 

Adının Mehmed, Ali, Fırat olmadığını çok iyi bilir 

Cebinden çıkardığı 

Erkek öğretmenine, babasına ve abisine 

Bakar bakar bakar 

Ve ekler: Bizler de varız ama bizi koruyabildiğiniz kadar

Sesi titrer sonra 

Kuyuda 

Karnı toktur belki 

Belki doymuştur her bir şeye 

Gel gör ki susuzluktan 

Can verirken 

Âmin demiştir rüyâsına 

Başka kadınların 

Kurtulabilmesi adına... 

Fırat Deyân