Selman'ın Peşinde

Selman'ın Peşinde

Yola düştüm sabahın erken vaktinde,

Bir umut kırıntısı var hep kalbimde.

Dünya dönüyor ama benim eksenimde,

Dolanıp duruyorum Selman’ın peşinde.

Bakkala sordum, "Dün buradaydı" dedi,

Manav dedi "Bir salkım üzüm yedi".

Şu koskoca şehirde benden gayri şimdi,

Herkes bir iz bulmuş Selman’ın peşinde.

İnsanız nihayetinde, yorulur ayaklar,

Çay ocağında bekler demli bardaklar.

Görenler halime bıyık altından güler,

Mecnun’a döndüm bak Selman’ın peşinde.

Ne paranın pulun, ne mülkün derdindeyim,

Ben sadece kaybolan bir dost izindeyim.

Bulursam eğer, bir çift lafın peşindeyim,

Ömür tüketiyorum Selman’ın peşinde.

Köşe başını döndüm, bir ses mi geldi? 

Dedim "Tamam, bu sefer talihim güldü.

 Meğer kahveci rüzgârdan hasır serdi, 

Yine hüsranla kaldım Selman’ın peşinde.

Ayakkabım eskidi, tabanı delik, 

Cepte kalmadı zaten beş para nakit. 

Dostlar diyor: “Bırak yahu, bu ne delilik?”

 Anlamazlar halimi Selman’ın peşinde.

Simitçi rüşvet ister, "Bir ipucu var" der, 

Yoldan geçen kediler halime dertlenir. 

Şu insanlık hali bu, aranmakla biter, 

Gözümde tütüyor bak Selman’ın peşinde.

Güneş yavaştan batar, gölgeler uzar, 

Yüreğimde tatlı bir yorgunluk sızlar. 

Bulamasam da bugün, yarın yine pazar, 

Gerekirse yaşlanırım Selman’ın peşinde.

Mehmet Aluç