Hisli Köfte Ve Viyana Kuşatması

Sen bir Viyana kuşatmasısın ve ben bir hisli köfte. İçli köftenin mütemadiyen hep kalori şiddetiyle mideleri ihya edip sonra pişman ettiği hınca hınç doyum seferlerinde, benim canım seni isterken yüreğim kurdeşen döküp hisli bir köfte oluyor ve ben sensiz onu yiyemiyorum. Sen olsan hiç düşünmem. Yürek tenhada bir bilmece ve zaman seninle akan bir şelale olacaksa hisli köftemi yer, seninle dolu günlerin hisli mutluluğundan artakalan sen familyasına bu gönlü muhtaçlık otoparkından çekip masayı dağıtana dek sana gülriz ederim. Kapı gıcırdar gibi yüreğim gıcırdıyor. Bu gece de sensizliğin bayrağı sallanıp acının teneşir öfkesine beni salıncak yaptı. Özgür bir tüh, özgürlüğüne bayrak direği gibi bir tebessümü muallakta kalan geleceğimizin yad sofralarında bölüştü. Lütfen yemeyiniz. Cahilin selamına âşığın acılı ve hisli köftesi Belgrad ormanındaki illegal mangal olur. Rica ederim, yüreğimi ve hayallerimi yemeyiniz.

Sevgili muhlis adamcağızım, teninizde çakmak çakan kadınları değil; ömrünüzde dem ve mutluluğunuzda hak olan kadını seçiniz. İstirham ederim. Hisli köftenin yürekteki otopsisinde bir yerlerde umut kılçığı bulundu. Erdemi şehvet tuzağına düşüren agnostik yaraların dibini sıfırdan sıyıran aklıma dert oldunuz. Mücellayı fön çekerken, perperişan fikriye bendenizi solgun düşte görmüşler.

Dilara AKSOY