Bekleyiş Memleketi

Her akşam aynı yere bakarım,

Bir ses gelir diye kulak veririm.

Kapımın önünde büyür karanlık,

Gelmezsin, ben yine seni beklerim.

Çayı iki kişilik koyar elim,

Buharında kaybolur ince derdim.

Bir sandalye vardır bomboş içimde,

Ona sen oturur sanır giderdim.

Pencerem önünde akşam ağacı,

Dallarında kaldı yolların acı.

Kuş diye konuyor sessizliğine,

Dönmeyen adımın yorgun avcısı.

Saatler kırılmış cam parçaları,

Dokunsam kanatır eski yarayı.

Zaman dediğin şey senden sonrası,

Yaralı bir kuşun tek kanadı.

Özlemek dediler uzak bir şehir,

Ben orda yıllarca kaldım sefil bir.

Senin yokluğundan yaptım evimi,

Sokakları hasret, meydanı sabır.

Ay gelir balkona her gece benim,

İkimiz de susup seni dinleriz.

Gökte o, yerde ben nöbet tutarız,

Dönersin sanarak geceyi deleriz.

Kalbimde eski bir gar beklemekte,

Rayların hepsi de sana gitmekte.

Ne gelen bir tren ne haberin var,

Ben yıllar eskittim aynı durakta.

Bilirim gelmeyeceksin belki de,

Yine de adını taşırım içimde.

Deniz nasıl vurur durmadan kıyı,

Ben de öyle vururum sevgine.

Bazı kadınların kaderi budur,

Sevdiği adamdan çok düşü kurur.

Ben şimdi yıkılmış o düş içinde,

Kökü hasret olan bir çiçek olurum.