Çökertme Kalbi

Kıtipiyoz masalara çemberi dar gelen ve payesi kendi namzetinden düşen dangoz bir siyahilikte şimdi, senin o kalbin. Sevilmenin tadına varıp, poposu yer çekimine meydan okuyan o herkes gibiymişsin. Tesadüflerin taarruza geçip haddini kısmetinden menkul piyasalarına çökerttiği ve sevmemin işportaya gittiği hazin, solgun yapraklarla dalaşa girmiş senin o kalbin. Mevsim yaz ama sen, teninden evvel o kalbi karartmışsın, çökertme kebabı sevdiğim. Şimdi sensizlikle birlikte bu gece seni ham yapıp kalbimden direkt, tereddütsüz mideme yollayacağım. Kalbimde yaşayıp beni aç bırakacağına, midemde embesil sevdaların açık artırmaya gidişiyle birlikte kayıplara karış ve sifonu çektiğimde bitsin hikâyen.

Barbarım, kuşkonmazlara adını büyük harflerle yazan budala bir yazarım. Bitki çaylarına senin bana onlardan daha iyi geldiğini söyleyen bir andavalım. Yârim, küpeni düşürürken kalbini elmaslardan somut bir denkleme getirip, epikriz raporunla kendi faturanı kesmişsin.

Beynimde bir parti, cümleler takır takır işlerken senden nefret bile etmemeyi seçiyorum. Sana ayrılan sürenin de sonuna geldik.

Peyami ve maşrapayla dövülen yalnızlığıma banyo yaptırıp onu kirinden arındıracağım. Püf! Cıvık bir korkağın altına yaptığı zamanki gibi koktu buralar. Yüreği sevmeye yetmeyenin poposu yürekten önce konuşurmuş.

Dilara AKSOY