Elma Kokulu Mektuplar

Sevda ihtimaline vakf edilen bir gönülden, gönlü İstanbul kadar gökçek olan Pervin Hanım’a...

​Karadeniz’in o çalkantılı sularına göğüs germeye sayılı anlar kala Galata rıhtımında sükûtumun halatlarını gülizar gönlünüz yapraklarına aşikâr etmemi af ediniz. Ahdimize sadık kalmamanın güçleştiği malumunuzdur. Bu sebepten ötürü Kırım’dan yazmak yerine Kırım yolculuğunun eşiğinden evvelki ziyaretlerimden gönlüm nakşedilmiş zerreleri zât-ı âlinizin o zarif meclisine paylaşmak dileğimi kabul görünüz lütfen…

​Sokakları Puşkin’in lirik mısraları ile mestane olur iken Ayı Dağı’nın yamaçlarından süzülen mor karabaş otlarının kokusu ve mavi bakışlı çocukların kahkahalarında ruhun kasveti darağacına asılır. Deniz tuzuyla yıkanmış beyaz taş binalar göğe yükselen selvi ağaçların dumanlı yeşilliği ile şarkılar fısıldarken asumanın yedi katmanına, meşakkatli gönüller Yalta kıyılarının zümrüt koylarında yek bir bakış ile sükûnet cezbesinde haşir olurlar.

​Yalta, uzaktan bakıldığında asude bir rüya, derununda göçler talep eden kadim ruhların nidaları yankılanır. Sokaklarındaki o lirik eda, çarşılarındaki has sinap elmalarının kokusuna karışır. Elmaların narin, uzun gövdesindeki kırmızılık toprağın bağrında gizlenen lal mahcubiyetlerin surete bürülü halidir.

​Ne çare ki, asumanı süsleyen o yedi kat gümüş bulutların arkasında şimdi panzerlerin palet sesleri, namluların soğuk gölgeleri büyümektedir. O mavi bakışlı çocukların neşesi üzerine harbin o kapkara mürekkebi damlamak üzereyken, içimdeki gurbet daha da derinleşir. Gönlünü bir gümrük kapısına mühürlemiş olan bu fukara tüccarın heybesinde ümit beslediği bir sevda ile hiç tanımadığı lakin daimi hissettiği bir muallimenin bakışlarından başka sermayesi bulunmamaktadır.

​Zât-ı âlinizin işaret buyurduğu o narin örümcek ağı, meğer Karadeniz’in mayınlı sularından da çetin, gümrük kapılarının nizamnamelerinden de kaviymiş. İnsan bir kez o ağın teline dokunmaya görsün; şark ile garbın, şimal ile cenubun bütün mesafeleri gönül eşiğinde hükümsüz kalır.

​Çokça kıymetli Pervin Hanım:

​Mecmuanızın ikinci nüshasına, o dumanlı yeşilliklerin ve narin hasretlerin kokusunu ulaştırabilmişsek ne mutlu bize. Aziz dostum Sabahattin’e ve şahs-ı âlinize baki hürmetlerimle... Sözümüz yerde, kalbimiz gurbette kalmasın.

​Derman

Eylül 1941

Kırım ufukları...