Miski Amber

Şekvasız şiirler…

Sıyrılır iken ay ışığı ağaç dallarından 

Örüldü siman mavi hudutlara...

Dağılır iken sükûtlarım kahkaha edalarında 

Gülüşlerin liman edindi endamımı

Aklanır iken simam hüznün alaborasında

Elem ve gam göç etti ruhumdan…

Dokunuşların zarafetinde sürgün edildi zemheri ayazlar

Mevsim bakışların parıltısından ba'har

Buluştuğu an toprak yağmurla 

Yeşillendi vahalar  

Vuslat çiçek açtı dil y’aramızda…

Varsın açmasın bu iklim çiçekler 

Toprak kokusu kâfi seni sevmeye…

Dermana lüzum yok 

Bakışların asel sıcaklığı bakışların muştu

Sevda ruhumuzdan tutuştu tutuşalı 

Bakışlarımızda pranganlandı hasret  

Hadi sevdiceğim 

Topla karanfillerden buselerini…

Zatürre tuttu sensiz nefes

Yokluğun fermanı ecel

Vardiyası bitti hüsran gözyaşlarının

Soluğumuz miski amber 

İki adım ötede vuslat amade

Adımlarımız yek 

Ey kalbim inşirahı..! 

Sabır meczupluk taifesinden

Korkma ruhum eşi

Firak yatırıldı musallaya    

Çekildi darağacına mesafeler…

Mağlup Şiirler…

Çiğ düşerken gönlümden gül yapraklarına

İklim soluklarımda hasretin yangını… 

Gezinir kirpiklerimde hasretinin misk kokusu 

Gölgene meftunluğum ah u zar

Bizar cümlelerin yerleştikçe çehreme

Okunur hasretin selaları 

Kül ettikçe ismin arş fısıltılarımı 

Mühürlenir yüreğim gölgene

Ey gönlüm hatme-i hasret..!

Talip oldu cellatlar sensiz gönlüme…

Gönlüm güzergâhına dağıtın dağıtalı saçlarını

Kokun sindi şekva ve ah u zarım üzerine…

Yontulmayan sen nidalarım çöl menekşesi yaprağı

Hasretin kör kuyuları müptelalığımda dolunay  

İncitir ise zifiri sevdam yek hücreni

İncir ve zeytin hatırına imtiyaz et 

Ey gönlüm darağacının karanfil kokusu..!

Hasretindir gayya kuyusu

Okyanus dipleri 

Ve de güz sarısı…

Fetret şiirleri…

Kulak çınlamaların yürek sızılarıma aşina

Suya yansıyan yıldız yansımasında anıyorum seni… 

Nutku kesilmiş sabahlar İsrafil nefesinde 

Düğümlü kirpiklerin gerdanımda ilmek  

Nizamı yok yangınlığımın

Mevsim zemheri öncesi his dökümü

El değmemiş hüsranlığım suizan 

Zeval yazgısında gam ve elem 

Yokluğun veba…

Nefesinin buğusudur gözlerimden katre katre dökülen

Rüştünü tamamlamamış vedalar körpe…

Göğün yüzüne dökerken hüznümü

Şafak söker mütemadi ağrılarım sızısında

Fesheder iken sürur mizacım ile ahdini  

İplik iplik siman sökülüyor göğsümden 

Ey kirpiklerime düşen ilk kar!

Kabir ıstırabımda lisanım yokluğun 

Tebessüm hülyaların meva vahaları 

Gül dikeninden çekilir gibi çekiliyor ruhum sensizlikten…

20260630

1001

Vasıta aramıyor firakı hüznün 

Sükûta yeltendikçe serpiliyor toprak ömrüme

Arşiv, düzenlenen şiirler