Nergis Konağında Bir Ölüm

nergis konağında bir ölüm

içimde kapıları kapatılmış bir bahar var

her odasında yarım kalmış bir çiçek

ben konuşsam

sesim merdivenlerden aşağı düşecek

her basamakta biraz daha eksilir annem

nergis konağında bir ölüm

güzelliğin bile yas tuttuğu yerdeyim

beyazın içinden sızar gövdem

annem gitmedi

bir gün gelecek

bir duanın içinden başka bir duaya

ben hala aynı yerdeyim

aynı cümlede takılı kalmış bir çocuk gibi

elimi uzatsam öpecek

ama nergis konağında

ölüm bile çiçek gibi kokuyor

ve ben

şimdi orada ölüyorum