Nadim Efendi Firma İle Anlaşıyor

BÖLÜM 4: NADİM EFENDİ MEZAR TAŞI FİRMASIYLA ANLAŞIYOR 

Nadim Efendi’nin şöhreti o kadar artmıştı ki, artık ilçeye gelen turistler “Diri Diri Nadim’in evi nerede?” diye soruyorlardı. Nadim Efendi, evinin önüne bir tabela astırdı: “Burada Nadim Efendi yaşıyor (ölmedi, merak etmeyin).”

Bir gün kapısı çalındı. Karşısında elinde katalogla bir adam duruyordu. “Nadim Bey, ben Mezar Taşları A.Ş.’den Selçuk. Sizinle bir işbirliği yapmak istiyoruz,” dedi.

Nadim Efendi kaşlarını kaldırdı. “Ben daha ölmedim kardeşim, ne mezar taşı?”

Selçuk Bey, “Efendim, siz artık bir markasınız! ‘Morgdan dönen adam’ lakabıyla ürünlerimizi tanıtırsanız, mezar taşı satışlarımız patlar. Sizin adınıza özel bir model tasarladık, bakın,” dedi ve kataloğu açtı.

Mezar taşının üzerinde şunlar yazıyordu:

“Burada Nadim Efendi yatar.

Ama yatmadan kalktı, gitti un helvası yedi.

Şimdilik burada değil.

Geçerken selam verin, birgün döner.”

Nadim Efendi kataloğa bakıp kahkahayı bastı. “Bu harika! Ama ben ölmeden başıma mezar taşı mı dikeyim?”

Selçuk Bey, “Reklam amaçlı efendim. Biz dikelim, siz de yanında poz verin. ‘Nadim Efendi’nin tercihi’ diye pazarlayalım. Size her satıştan komisyon verelim,” dedi.

Nadim Efendi’nin gözleri parladı. “Komisyon ne kadar?”

“Yüzde on.”

“Olmaz, yüzde yirmi. Hem de her mezar taşında adım geçsin. ‘Nadim Efendi onaylı mezar taşı’ yazın!”

Anlaşma imzalandı. Ertesi gün Nadim Efendi’nin bahçesine devasa bir mezar taşı dikildi. Üzerinde fotoğrafı bile vardı. Fatma Hanım evden çıkıp bahçeyi görünce çığlığı bastı:

“Nadim! Ne o bahçedeki mezar taşı!? Sen beni diri diri mezara mı sokacaksın kendi yerine??” 

Nadim Efendi, “Canım, reklam anlaşması yaptım. İnan ölünce işime yarar, şimdiden hazırlık olsun,” dedi.

Fatma Hanım, “Ben seninle mi evliyim, mezar taşınla mı? Bir karar ver!” diyerek evden içeri girdi ve hırsla kapıyı çarptı.

Ama işler iyi gidiyordu. Mezar taşı firmasının satışları iki katına çıkmıştı. İnsanlar “Nadim Efendi’nin beğendiği taş” diye sipariş veriyordu. Nadim Efendi her gün bahçeye çıkıp mezar taşını siliyor, üzerindeki yazıyı okuyup kendi kendine gülüyordu.

O sırada ilçeye bir televizyon kanalı geldi. Nadim Efendi ile röportaj yapacaklardı. Muhabir, “Nadim Bey, mezar taşınızda “‘ölümden dönen adam ’ yazıyor. Nasıl oldu bu iş?”diye sordu.

Nadim Efendi, “Canım, ben daha Ölmeden hastanedeki gavatlar öldü diye morga kapatmışlar. Ama henüz ecelim gelmemiş daha cenazemde helvamı yiyecekmişim.

,” dedi.

Bu röportaj o kadar çok izlendi ki, Nadim Efendi’ye bir sigorta şirketi de teklif yaptı: “Ölüm sigortası mı, yaşam sigortası mı istersiniz?” diye.

Nadim Efendi, “Ben ikisini de yaptırayım, bir taraftan ölünce para alırım, diğer taraftan yaşadıkça “diyerek kabul etti.

Fatma Hanım’ın artık sinirleri tavan yapmıştı. Bir akşam Nadim Efendi’ye seslendi: “Bak Nadim, ya bu mezar taşını kaldırırsın, ya da ben evi terk ederim!”

Nadim Efendi, “Canım, evi terk edersen ben mezar taşının yanına çadır kurarım, sorun yok,” dedi.

O gece Fatma Hanım, çantasını topladı ve annesine gitti. Gitmeden önce mezar taşının üzerine bir not yapıştırdı:

“Nadim Efendi, burası senin evin, mezarın değil. Ben ölmeden dönme!”

Nadim Efendi notu okuyunca “Ne güzel, eşim de benim gibi espri yapmaya başladı,” diyerek sırıttı.

Devam edecek