Toprak Yağmura

Emaneten verilen kalbimi

Ben ellerimle sana verdim

O sofrada

Annen dizlerini koymuştu masaya.

Bir gün sever diye 

boynundak bir arafa okşar diye

ellerini koydu.

Gönlünden midene uzanmak için marifetini.

Annen de masaya yıllardır 

söylemediği kelimeleri koymuştu 

Yıllar önce..

Sonra ellerin, senin ellerin

Bir aylık maaşından hesap tutar gibi

bana gelmenin seferlerini aradı.

Emaneten verilen kalbimi sana verdim yıllar önce.

Şimdi?

Hevesleri kursağında bırakma dediğin kumrulara bakıyorum.

Yıllar sonra..

Kapalı soru kalıplarının arasından

Nasıl yutulur ki zaten bir sevda..

Nasıl geçilmesi mümkün bir köprü yapılır bu karanlıkta

Bilmiyorum.

Sen hikayelerimin suyunu sıkmadığın günlerde

bir an tek bir an 

Çıkmaz sokağa çıkmayan yollar düşlüyorum.

Bu kez suya kendimizi bırakacağımız nehirler

Masalların son sayfasını okumuyorum mesala hiç.

Hikayenin sonunu lise talebelerinin

hayal gücüne bırakıyorum sadece.

Sonra sen geliyorsun.

Biraz önce bilinmeyen kavuşmalar yazıyorken satırlarında

Az sonra kara bulut gibi yağıyorsun üzerime.

Gerçekliği şiirin omuzlarına veriyorsun.

Öfkeyi hayatın kıyılarına.

Bize ödettirilen bir vebali 

yolları öldürerek yapıyorsun gene.

Belki beni öldürmemek için kalbinde.

Bilmem.

İki el ateş ediyorum havaya.

Duyulmayan bütün çığlıklarıma "yeter" diye seslenircesine

İki el..

Tanrım diyorum sonra

Tahterevalliye mi bindirdin beni onunla

Birimiz şiir dediğinde diğeri gerçek

Birimiz gel dediğinde diğeri gitmek mi olacak hep.

Oysa incecik bir çizgi yok mu hayatta

Göğün yüzünü yerin yüzüyle buluştuğu

Tanrım diyorum..

Bize bu kanatları uçmayalım diye mi verdin?

Kalbim küs.

Sana değil, babama da.

Tüttürülülen barış çubuklarında 

Boşluk arıyorum diye kendime.

Bu sefer noktasız sonlara bile 

acele etmeyeceğimize inandıran 

ağır adımlara biraz.

Kalbim küs..

En çok hecelemeye daha yeni başlayan

Mavi önlüklü çocukları

Okul kapandı diye geri gönderenlere

Yağmur yağıyor.

Yaramın üstünü tuzla kaplıyor doktorlar

Yeni doğan çocuğu arınsın diye tuza basıyorlar

Ama ben biraz dikine gidince

Şair öznesini gizli cümlelere dikti diyorlar

Susuyorum

İçimde büyük bir deprem

Dantellerimi enkazın altında kim bıraktı söylesene?

Kalbimin doğusunda taşıdığım bir sevda var.

Yazılanı oynatmak da ısrarcı bir yönetmen

Sahne yanında tek görevi taşlamak olan figüranlar

Doğaçlama yapmaya inanan bir kadın.

Yazılanla yaşadığı arasında sıkışan bir adam.

Tek bir sorum var

Yıllar sonra

Oynayacak mıyız biz bu oyunu sahiden?