Sarmaşık

Deva'ya gidiyorduk değil mi?

bu kadar kemikli olmasa ayaklarımız mesela

daha hızlı koşar adım tüketirdik;

içtiğimiz suları

sahura kalktığımız sabahlar misali

insan bilir mi neye içtiğini suyu?

ve bilhassa ne için tuttuğunu orucu?

yarına açacak hurmamız olduğunu bilmeden 

tutulan niyetler gibi sayalım bunu.

sen Allah'ın hikmeti için ye hurmanı

ben yanarken O'ndan ziyade bir hiç olmanın huzurunda

içeyim suyumu.

Gamzedeydik perdeler arkasında saklanan yüzümüzde

bir senin bildiğin 

bir benim bildiğim bir gerçeklikte

ister Murat say kendini;

bir kızıyla Çamlı kahveye gelen

ister Tatyos Efendi 

bir meyhanede içindekini son kez dışa vuran

kaderin son diye yazdığı bu gerçeklik için

kılmaktır niyetim son namazımı

elemin terk etmemesine kızmam beni

yahut tozlu raflara karışmak da yaşlandırmaz gözlerimi

sadece beraber izleyeceğimiz

bir kapanış olur sanmıştım;

bu seferki oyunu

olsun.

Nasip sevgilim.

gönlümüzden geçen aşkın çokluğundan mı bilmem

kursağımızdan geçmesinin nasibi olmadığı 

bir susuzluk oldu payımıza düşen.

kızmam sana, sitem etmem.

ama bilirim kızarsın sen bana;

uyandırdım diye seni uykularından

kıyamadım sevgilim.

kaçacak bir yerin kalmadığında uyanmana.

Şimdi?

devası, yarasında olan bir çatlağım

dermanı, derdinde saklı bir şiirim.

şimdi ben

suladığında ağacını göreceğin kadar var,

başkası baktığında O'ndan başkasını göremeyecek kadar yokum.

Ben bir tohumdum;

ne çiçek açacağımın merak edildiği bir iklimden geldim

gören su döktü,

merak eden bekledi

isteyen dualar etti başımda

ben bir tohumdum;

toprağının çoraklığına

ellerinin nasırlarına

suyunun tuzunda 

çiçek açabilecektim yalnızca

olsun,

sevip kavuşursan aşık

kavuşamazsan maşuk olursun derdi annem

ben bir tohumdum

kavuşamadım

maşuk oldum

Ağustos 2026

Toprak'a