Karantina Müebbeti

Zihnimin karantinasında kaldı silüetin,

Çıkarsam sokaklar yasak, tutsam elimde kalıyorsun.

Öyle mahkum gibi bakma gözlerimin içine,

Ben bu müebbeti kendi rızamla çekiyorum.

Ne aşktan müddet var bize, ne de aftan nasihat,

İki çay içimi kadar bile gürültü yapamadık şu hayatta.

Tütünü ucuza aldık, sevdayı pahalıya ödedik.

Şimdi hangi kıyamet kurtarır senin bu gidişini?

Bir rakı kadehi buğusuna çizdim yüzünü,

İçtikçe netleşiyorsun, sızdıkça yok.

Kalsın bakalım, karantinadır neticede,

En fazla virüs gibi bulaşırız birbirimize, ölürüz biter.