Bir Hiç Kadar Varım Var Beni

Yaşlar aldıkça eskileri verdim,

Bu alışverişten kârım sor beni!

Kırklara vardım, akça postu serdim,

Gönül otağında yerim ver beni!

Demeyesin bana hem toy hem hamsın,

Yandın boşa, yalnız kırılgan camsın.

Ah deseydin, piştin gayri kıvamsın,

Serdengeçti, çatlak serim, kır beni!

Ey dost, senden haber aldım alalı,

Yüreğim serçedir seni bulalı,

Bir yel esti geçti kokun salalı

Dünya gurbet gelir, yârim, sır beni!

Dinle, bugün bur’dan Mesut göç etti,

Gönül bahçesinde öttü de gitti.

Sermaye tükendi, ömür de bitti,

Şimdi bir hiç kadar varım, var beni!

Var beni, var beni....

Mesut TÜTÜNCÜLER