Zaralı Şampiyonun Define Arama Macerası 8

Baki, dar geçitten geri çıktığında Yaşar, Celal ve Halit hemen etrafını sardı.

Yaşar endişeyle sordu:

"Ne oldu? Neden bu kadar geciktin?"

Baki derin bir nefes aldı.

"Geçidin devamında bir boşluk var. Oradan hava geliyor. Belki başka bir çıkışa bağlanıyordur."

Celal'in yüzü aydınlandı.

"Öyleyse tamam! Hemen oraya gidelim."

Halit başını salladı.

"Bir dakika. Geçit çok dar. Ya ileride tamamen kapanıyorsa?"

Celal sinirlendi.

"Burada oturup beklemekten daha iyi değil mi?"

Halit de sesini yükseltti.

"Ben oturalım demiyorum! Ne kadar suyumuz kaldığını bile bilmiyoruz. Körü körüne bir yere girmek akıllıca değil."

Celal öne çıktı.

"Senin başka bir fikrin var mı?"

Halit sustu.

Celal devam etti:

"Yoksa bırak da bir şey yapalım."

Yaşar ikisinin arasına girdi.

"Yeter! Tartışarak buradan çıkamayız."

Baki de sert bir sesle konuştu:

"İkimiz de haklıyız. Önümüzde iki seçenek var. Ya çöken girişi açmaya çalışacağız ya da başka bir çıkış arayacağız."

Yaşar giriş tarafını gösterdi.

"Kayaları kaldırabiliriz."

Baki başını salladı.

"Hayır. Tavan hâlâ gevşek. Orayı kazmaya başlarsak ikinci bir çökme olabilir."

Celal hemen itiraz etti.

"Başka çaremiz yok."

"Var," dedi Baki.

"Rüzgârın geldiği geçit."

Halit düşünceli bir şekilde:

"Ya çıkış değilse?"

Baki omuzlarını kaldırdı.

"En azından denemiş oluruz."

Celal biraz sakinleşti.

"Tamam. Önce geçide bakalım."

Dördü birlikte dar geçidin önüne geldiler.

Baki fenerini içeri tuttu.

"Buradan tek tek geçeceğiz. Kimse diğerinden uzaklaşmayacak."

Yaşar çantasını açtı.

"Su olarak iki şişemiz kaldı."

Celal şaşkınlıkla ona baktı.

"İki şişe mi?"

"Birini şimdi içersek daha sonra ne yapacağız?"

Halit araya girdi.

"Su bulmamız gerekiyor."

Baki başını salladı.

"Mağarada su sesi duydum. Bir yerde yer altı suyu olabilir."

Celal duvara baktı.

"Önce çıkışı bulalım. Su sonra."

Yaşar:

"Hayır. İkisini aynı anda düşünmek zorundayız."

Celal sinirlendi.

"Yaşar, şu anda bize ders verme zamanı değil!"

Yaşar da karşılık verdi.

"Ben ders vermiyorum! Hepimizin burada mahsur olduğunu söylüyorum."

Baki sesini yükseltti:

"Kesin şu dırdırı yav. Bir de sizinle uğraşmayayım.!"

Üçü birden sustu.

Baki arkadaşlarına baktı.

"Birbirimizle kavga edersek bu mağaradan çıkamayız."

Kısa bir sessizlik oldu.

Celal başını öne eğdi.

"Haklısın."

Halit de:

"Tamam. Özür dilerim."

Baki başını salladı.

"Şimdi işimize bakalım."

Dar geçide ilk Baki girdi.

Arkasından Yaşar, Celal ve Halit ilerledi.

Geçit o kadar dardı ki bazı yerlerde omuzları kayalara sürtüyordu.

Bir süre sonra Baki durdu.

"Burada iki yol var."

Yaşar arkadan seslendi:

"Hangisinden hava geliyor?"

Baki feneriyle iki tarafı da kontrol etti.

"Soldan daha güçlü geliyor."

Celal:

"Soldan gidelim."

Halit:

"Sağ taraftan da ses geliyor."

Dördü sustu.

Gerçekten de sağ taraftan hafif bir su sesi duyuluyordu.

Şırıl... şırıl...

Yaşar heyecanlandı.

"Su!"

Baki düşündü.

"Solda hava, sağda su."

Celal hemen:

"Önce suyu bulalım."

Halit itiraz etti.

"Ya sağ taraf bizi daha derine götürürse?"

Celal:

"En azından suyumuz olur."

Baki iki geçide baktı.

Sonunda kararını verdi.

"İkiye ayrılmayacağız. Hep beraber sağdan gideceğiz."

Yaşar şaşırdı.

"Ya çıkışı bulamazsak?"

Baki fenerini sağdaki karanlık geçide tuttu.

"O zaman geri dönüp diğer yolu deneyeceğiz."

Dört arkadaş su sesinin geldiği yöne doğru ilerlemeye başladı.

Fakat birkaç metre sonra geçit aniden aşağı doğru eğildi.

Baki durdu.

"Burada dikkatli olun."

Celal elini duvara dayadı.

"Zemin kaygan."

Tam o sırada Halit'in ayağı kaydı.

"Ah!"

Halit bir anda öne doğru sürüklendi.

Yaşar onu yakalamaya çalıştı.

"Halit!"

Baki hemen Halit'in kolundan tuttu.

Dördü birlikte yere kapaklanmaktan son anda kurtuldu.

Önlerinde derin bir çukur vardı.

Fener ışığı çukurun dibine kadar ulaşmıyordu.

Celal yutkundu.

"Biraz daha ilerleseydik hepimiz aşağı düşerdik."

Baki aşağı baktı.

Sonra karşı duvarı işaret etti.

"Bakın."

Duvarın diğer tarafında küçük bir açıklık vardı.

Ve açıklıktan dışarı doğru...

gün ışığı sızıyordu.

Dört arkadaş birbirlerine baktı.

Yaşar'ın yüzünde umut belirdi.

"Çıkış..."

Baki başını salladı.

"Sanırım çıkışı bulduk."

Ama aralarında hâlâ derin bir çukur vardı.

Ve bu çukuru aşmadan özgürlüğe ulaşmaları mümkün değildi.

Devam Edecek