Zaralı Şampiyonun Define Arama Macerası 19

Karşılarında köyde yıllardır sessiz yaşayan Rıza Amca duruyordu.

Rıza Amca:

"Bu sırrın son koruyucusu benim."

Baki şaşkınlıkla Rıza Amca'ya baktı.

"Sen mi bizi takip ediyordun?"

Rıza Amca başını salladı.

"Evet."

Halit:

"Niye?"

"Çünkü sizi korumaya çalışıyordum."

Celal:

"Koruyorsan neden bizi takip ettin?"

Rıza Amca derin bir nefes aldı.

"Çünkü başka biri de sizi takip ediyordu."

Baki:

"Kim?"

Rıza Amca cevap vermeden önce duvardaki ismi gösterdi.

"Mustafa'nın ailesinden biri."

Baki'nin aklına muhtar geldi.

"Muhtar mı?"

"Hayır."

"Kim?"

Rıza Amca:

"Muhtarın kardeşi."

Yaşar:

"Demek muhtar suçsuz."

"Evet."

Rıza Amca cebinden küçük bir anahtar çıkardı.

"Bu anahtar, son kapıyı açar."

Baki anahtarı aldı.

"Nereye ait?"

Rıza Amca:

"Eski köprünün altındaki taş odaya."

İsmail Dede:

"Demek gerçek emanet orada."

Rıza Amca başını salladı.

"Fakat dikkatli olun. Çünkü sizi takip eden kişi de oraya gidecek."

Gece yarısına doğru eski köprünün yanına geldiler.

Köprünün altından artık su akmıyordu.

Baki taş duvarı inceledi.

Anahtarı küçük bir deliğe soktu.Tık.

Duvarın bir bölümü açıldı.

İçeride taş bir oda vardı.

Odanın ortasında küçük bir sandık bulunuyordu.

Bu sandık diğerlerinden çok daha küçüktü.

Baki kapağı açtı.

İçinden eski bir mühür çıktı.

İsmail Dede mührü görünce şaşırdı.

"Bu köyün eski mührü."

Rıza Amca:

"Gerçek tapular bu mühürle onaylanırdı."

Baki:

"Demek asıl kanıt bu."

Tam o anda dışarıdan ayak sesleri duyuldu.

Rıza Amca:

"Geç kaldık."

Kapı hızla açıldı.

İçeri bir adam girdi.Bui muhtarın kardeşi Kemal'di

Kemal:

"Defteri verin."

Baki:

"Hayır vermiyorum. Gücün yetiyorsa gel de al."

Kemal:

"Bu belgeler ortaya çıkarsa ailem her şeyini kaybedecek."

İsmail Dede:

"Yıllardır haksız yere insanların topraklarını kullandınız."

Kemal öfkeyle:

"Ben bunu başlatmadım!"

Baki:

"Öyleyse neden devam ettiriyorsun?"

Kemal sustu.

Bir süre sonra başını eğdi.

"Çünkü gerçeği öğrenmekten korkuyordum."

Rıza Amca:

"Gerçekten kaçamazsın."

Kemal yavaşça geri çekildi.

"Defteri götürün."

Ve kapıdan çıktı.

Ertesi gün bütün köy meydanda toplandı.

Muhtar, İsmail Dede, Hasan ve Rıza Amca da oradaydı.

Baki eski defteri ortaya çıkardı.

"Bu defter, köyün gerçek arazi kayıtlarını gösteriyor."

Muhtar:

"Ve artık herkes gerçeği öğrenmeli."

Eski belgeler tek tek incelendi.

Yıllar önce bazı arazilerin haksız şekilde el değiştirdiği ortaya çıktı.

Mustafa'nın ailesi bu durumdan büyük fayda sağlamıştı.

Ancak Mustafa'nın kendisi sonradan yaptığı hatayı fark etmiş ve gerçek kayıtların bir kısmını Mehmet ile Hasan'a teslim etmişti.

Dört sandık bu yüzden hazırlanmıştı.

Baki:

"Demek Mustafa tamamen kötü biri değilmiş."

İsmail Dede:

"İnsanlar hata yapabilir. Önemli olan hatadan sonra ne yaptıklarıdır."

Muhtar başını eğdi.

"Ben bu geçmişi bilmiyordum."

Kemal de kalabalığın arasından çıktı.

"Ben biliyordum."

Herkes ona baktı.

"Ve gerçeği saklamaya çalıştım."

Muhtar kardeşine döndü.

"Neden?"

Kemal:

"Korktum."

İsmail Dede:

"Artık korkmana gerek yok."

Kemal başını kaldırdı.

"Çünkü gerçek ortaya çıktı."

Köyde günlerce belgeler incelendi.

Eski kayıtlar sayesinde birçok ailenin geçmişteki toprakları yeniden belirlendi.

Fakat Baki'nin aklında hâlâ bir soru vardı.

"Dördüncü emanet neydi?"

İsmail Dede:

"Belki de elimizdeki mühür."

Hasan başını salladı.

"Hayır."

Baki şaşırdı.

"Başka ne var?"

Hasan eski defterin bütün sayfalarını çevirip en son sayfasını açtı.

Sayfanın altında bir yazı vardı.

"Dördüncü emanet, gelecek nesle bırakılan sözdür."

Celal:

"Yani bir eşya değil."

Hasan:

"Hayır."

Yaşar:

"Bir sorumluluk."

İsmail Dede gülümsedi.

"Babamın bize anlatmak istediği buydu."

Baki:

"Geçmişi korumak ama geleceğe taşımak."

İsmail Dede:

"Evet."

Baki mağaraya, sandıklara ve haritalara baktı.

"Demek bütün bu macera sadece define bulmak için değilmiş."

Hasan:

"Hiçbir zaman değildi."

Devam Edecek