Söyle Ustam

Gözlerin kör olmuş bir hırs elinden,

Geri durmadın hiç dünya emelinden,

Kopunca kıyamet dip temelinden,

Enkazdan sana kim çekip alacak?

Hesap günü gelip mahşer selinden,

Söyle ustam sana ne kâr kalacak?

Keşkelerin soğuk gölgesi düşmüş,

Üşümek ve yanmak birbirine eş,

Pişmanlıkla ömrün ekmeği pişmiş,

Paya düşene kim razı olacak?

Kurulan sofrada kim, kimle kardeş,

Söyle ustam sofra, neyle dolacak?

Mesut’um der; yolun sonu görülür,

Kör, sağır ol, olma hesap dürülür,

Ustam bir gün öyle duvar örülür,

Ki kaçacak yer kim nasıl bulacak?

Kimler konuk olur, kimler sürülür,

Söyle ustam kimler saç baş yolacak?

Mesut Tütüncüler/ Denizli