Yaşatma Çabasında Sevgi Lisanını Okuyamamak 1

Yaşatma Çabası

Yoktan varoluşla başladı her şey.

Yoktan,

Yoktan yaratıldı

Bir avuç toprak,

Bir damla su

Yoktan yoğruldu El-Hayy eliyle...

Yoktan üflendi ruh,

Yoktan edildi irade,

Yoktan verildi akıl ve de izan,

Yoktan öğretildi ilim,

Yoktan...

Yoktan bahşedildi hayatlar,

Yoktan eş kılındı hemcins,

Yine yoktan verildi evlat,

Yoktan hissedildi

Analık duygusu,

Babalık şefkati,

Evlat sevgisi...

Yoktan türedi kardeşlikler,

Toplumlar,

Milletler,

Devletler...

Yoktan altın tepside sunuldu rızık,

Yoktan şükre bağlandı bereket, huzur, refah...

Yoktan

Hep yoktan...

Belki de bu yüzden hiç bilinmedi kıymeti.

Hem de hiç...

Ve bu durum hiç yoktan sürüp gitti.

Hiç yoktan katledildi canlar,

Hiç yoktan ekildi kibir tohumları kıskançlık toprağına,

Hiç yoktan kırdı kardeş kardeşe,

Sonra hiç yoktan duyuldu pişmanlık,

Hiç yoktan kaçınıldı yüzleşmekten

Hiç yoktan sarılındı bahanelere

Hiç yoktan başvuruldu yalana...

Hiç yoktan sararken tamah otları şükür filizlerini

Hiç yoktan daha açmadan kuruttu bereket çiçeklerini.

Hiç yoktan akla sokuldu kurnazlık

Hiç yoktan alışıldı o yalanlar,  o iftiralar...

Hiç yoktan hileyle doyuruldu nefisler

Hiç yoktan çalındı emekler

Hiç yoktan gitti güven...

Hiç yoktan girildi toprak kavgasına, üzerine düştü kan.

Hiç yoktan çıplak bırakıldı Hakikat;

Hiç yoktan itibar gördü yalan,

Hiç yoktan tapıldı kudret, para, şan, makam

Hiç yoktan inkar edildi yoktan varoluş.

Hiç yoktan

Hep hiç yoktan...

Belki de bu yüzden her şeye rağmen kavramı doğdu.

Her şeye rağmen açıldı yoktan mağfiret kapıları.

Her şeye rağmen saçıldı yoktan rahmet ışıkları.

Niye?...

Anlamaktan aciz kaldı akıl,

Unutulduğu anda yoktan var edenin yaşatma çabası,

Her şeye rağmen her defasında hatırlatıldı

Onun eşsiz, benzersiz varlığı, sonsuz sevgisi, kudreti.

İnsanoğlu,

Onu layıkıyla bilemediğinden

hiç yoktan kavramı yine yeniden hortladı.

Sonunda hiç yoktan ona eş aranıp suret biçildi.

Dünyaya gelen milyarlarca Tevhit zerresi

Bile isteye kendi iradesiyle

Hiç yoktan şirk çamuruna atılınca

Yaşayamadı,

Yaşatmadı....

Mesut Tütüncüler / DENİZLİ