İki Kanayan Yabancı

​Saatin zinciri koptu, zaman aktı yüzünden

​Bir ceylan iniyor suya, tedirgin,

Su utanıyor, ben susuyorum 

Çatlar kalbimdeki kalın duvarlar

​Yüzünde biriken ince hüznü,

Hangi kırık plaktan çaldın kim bilir?

​Sana bakmak suyu sevmektir uçurum kenarında,

Suya kanmaktır ıslak dudaklarında

​Gözlerin diyorum, iki kara elmas,

Hangi denizi koysalar içine, sığmaz

​Bir sigara yakıyorsun parmak uçlarınla,

Dumanında eski İstanbul yanıyor yavaşça

​Bir hece düşüyor ağzından, sapsarı,

Bin kere yankılanıyor sol kaburgamda

​İstanbul seni öksürüyor bu gece

Ben köprüaltı çocuklarına seni anlatıyorum.

​Dudaklarında bir cinayet mahalli,

Ölmek ne güzel kırmızı derinlikte

​Biz iki kelimeyiz aynı intiharda

Bir orman gibi serin, bıçak gibi kuytu

Birbirine değmeyen iki kanayan yabancı

​Boynundaki ince damar,

Hayatın nabzı gibi çırpınıyor kanımda

Ve kopan saat zinciri yeniden birleşiyor boynunda,

Zaman yüzünden süzülüp gidiyor, ceylan gibi usulca.

Ben suya bakıyorum uçurumun tam ucunda,

Sen nefes almak için durakladığında