Bugün Günlerden Perşembe

bugün günlerden perşembe

konu bir türkü

konu bir sevda

elimle yıldız tutarcasına

uçsuz bucaksız gökler

sonsuzluğun koyuluğunda

bugün günlerden perşembe

mühürleniyorum ufuklara açılan pencereye

birkaç beyaz zambak

bir kaç yaprak dökümü

çılgın dalgaları gözlüyorum

bir martının üstünde gezindiği

derinliklere düşen her yağmur damlasını

içimde kor alev

bugün günlerden perşembe

biraz daha kırılganım

söndürmeye çalışıyorum ateşimi

bir bardak soğuk su ile

pervasızca buğular yükseliyor nefesimden

vurgun yemiş bir kere

közü kalıyor bitti sanılan hikayenin

kıvılcımları uçuşuyor

bugün günlerden perşembe

bir sen gerekiyor ki yüreğe can yürüsün

hüner mi sanki

bağra ateş koymak

akrep sokmasından daha beter

bu karanlıklar

bugün günlerden perşembe

kaldırımlarda dolaşan soğuk üşütmüyor

yaşanmış günahların bir tekrarı

kuru ekmek

bir avuç su

bir sonbahar görmeden

solup giden kaldırım çiçekleri

geceler boyu

küfürler savuran sokak çocuğu

demir parmaklıklara hayalleri takılan

bir yetim bir öksüz gibi

merhamet dilencisi olmak yetmiyor

yıkıntılar arasında gözlerinden ateşi çalınırken

hangi ölüm

daha beter korkutur ki

bugün günlerden perşembe

eski şarkıların

o taş plaklara kazınmış cızırtıları arasından

bir kış gecesine kurban gidecek yürek

bir şarkı sonrası

bulutları kararır gökyüzünün

gözyaşları anlamsız

bugün günlerden perşembe

kaldırım dipleri ıslak

umutlarımı salıyorum

ıssızlığa

sessiz adımlarım

bir cami avlusunda

üst üste yığılmış taşların arasına

sıkışmış sesimin yankısı

bugün günlerden perşembe

avuçlarıma bir damla gözyaşı katıyorum

gayri ihtiyari

yüreğimin yangınında nemlenen

dünü unuttum artık

şimdi bir yağan yağmurlar

bir de dualarım var benim

redfer