Benden Önce Söylenmiş Şarkılar

Sanırım ben yanlış zamanda doğmuşum. Bazen gerçekten 70'lerde, 80'lerde doğmuş olmayı isterdim. O yılların müziğini, o şarkıların ruhunu kendime hep daha yakın buldum.

Cem Karaca'nın sesinde başka bir şey var. Şarkıyı dinlerken sadece müzik dinlemiyorsun, sanki birinin hayatını, öfkesini, sevgisini, derdini dinliyorsun. Erkin Koray'da ise gitarın daha ilk sesiyle insanın içindeki bir yer kıpırdıyor. Barış Akarsu'nun şarkılarında da beni kendine çeken başka bir şey var. Bir de adını burada sayamadığım, müziğimize gerçekten iz bırakmış o kadar değerli sanatçılarımız var ki...

Belki de bu yüzden eski şarkılara böyle bağlıyım. Onlarda bana daha sahici gelen bir şey var. Her şeyin bu kadar hızlı tüketildiği bir zamanda, yıllar önce yapılmış bir şarkının hâlâ dönüp dolaşıp insanın kalbine dokunması hoşuma gidiyor.

Bir de plak seviyorum. O hafif cızırtı, iğnenin plağa değdiği an... Şarkı başlamadan önce bile insana başka bir his veriyor.

En çok da Cem Karaca'yı hiç tanıyamamış olmak içimde kalıyor. Vefat etmeseydi, bir gün karşısına geçip onunla sohbet etmeyi, sesini sadece şarkı söylerken değil, konuşurken de duymayı çok isterdim.

Çünkü bazı sanatçıları sadece dinlemiyorsun. Yıllar geçtikçe onlara biraz daha bağlanıyorsun.

Bazı şarkılar yıllar önce söylenmiş olsa da insanın hayatına bugün giriyor. Bazen bir sözünü ilk kez duyuyorsun, bazen yıllar sonra başka bir anlamını fark ediyorsun.

Belki de eski şarkıların güzelliği burada. Eskimiyorlar. Sadece sen değişiyorsun ve her dinlediğinde başka bir yerine dokunuyorlar.

Yaşım genç olabilir ama bazı şarkılarla aramda yıllar varmış gibi hissediyorum.

Ve sanırım bazı şarkıları güzel yapan şey, ne zaman yapıldıkları değil, insana ne hissettirdikleri. Yıllar geçse de aynı şarkıyı açıp hâlâ kendinden bir şey bulabiliyorsan, gerisi pek de önemli değil.