Bu Sabahın

Bu Sabahın… 

Sabahı…

Hava henüz daha karanlık iken,

karşılamaya çıktım bu sabah…

Sokaklar benden habersiz miydi? 

Bilemem. 

Kuşlar, bu sabah da ötecekler miydi? 

Yüksek ihtimal, evet! 

Gökyüzü,

Gecenin son düğümünü çözerken

Bir yıldız düştü yere yine… 

Ve ben,

Sanki senin bana verdiğin 

Benim yerlere düşürdüğüm 

Aydınlık bir sabahı… 

yerden alır gibi,

avuçlarıma aldım günü.

Ve seyrettim… 

Henüz hiçbir şey olmamıştı.

Dün, biraz uzakta duruyordu.

Yarın ise, 

henüz kapıyı çalmamıştı.

Bir ben vardım,

bir de usulca ağaran dünya…

Ve durmadan esen rüzgar… 

İkimiz de mi

yeniden başlamaktan korkuyorduk? 

Bir yanım diyor: “Hayır!”

Baksana! 

Bu sabahın rüzgarı, 

Yeniden başlamaktan hiç korkmuyor. 

Peki rüzgarın sabahı? 

Bu sabah? 

Ben? 

8 Eylül 2026