Kırmızı Güller

Kırmızı Güller

Kırmızı güller bıraktım

gecenin pencere kenarına,

sabah görünce anlarsın diye

bazı vedaların da

kavuşmaların da 

birer renkleri olduğunu…

Kırmızı güllerdi onlar; 

Belki sevgiydi,

belki özlem,

belki de ikimizin de 

adını bir türlü koyamadığı

O güzel felaket…

Masada hâlâ vazosu duruyor

kırmızı güllerimizin… 

Suyu çoktan değişti,

mevsimler de geçti üzerinden,

ama bazı çiçekler

Hiç ölmedi. 

Belki de hiç ölmeyecekti. 

Bir gece,

hepsini aldım karşıma.

söyleyemediklerimi

tek tek anlattım. 

Hiçbir cevap vermediler, 

Zaten veremezlerdi… 

Cevapları onlarda bulmak ise 

benim maharetimdi. 

“Ve bazı aşklar…

bir bahar gibi başlamazmış 

bazıları

bir mezar taşı kadar 

soğuk bir gecede

çiçekler açarmış ya…”

10 Eylül 2026