Vurduğunda On İkiyi Saat

Kimsesiz odanda soğuk gecede,

Beni hatırla 

İçin ürperdiğinde

Sakın pencerene vuranı

Rüzgâr sanma

İnan o yürekten haykırışımdır 

Ümidin düşerken elinden dal gibi 

Ne hasret dinle artık 

Ne de bir teskin sözü

Bir yaprak ol esen yelle savrul 

Kırık bir tekneyle dalgalarla gel!

Yağmur taneleri düşer,

Camlara yavaş, 

Her biri bir hatıra, 

Her biri gözyaşı; 

Sinemde açılan derin bir yara 

Bu gece 

Çalan her şarkıyla 

Beni hatırla 

Gece yarısı uykudan uyan, 

Perdeleri aç, 

Salıver rüzgârı; 

Benden bir serap gelsin yanına, 

Tutsun ellerini

Dalga dalga savursun 

O siyah saçlarını

Umutsuzluk çökünce omuzuna 

Kırık bir ayna al, 

kendini gör;  

beni düşür hayaline

Dağılmış saçlarının her telinde, 

Beni görecesin

Rüzgârın düşürdüğü her kuru yaprak, 

Uzaklardan sana beni getirir 

Bir ezgi olur

Her yağmur damlası 

Her şimşek çakışında 

Gözlerimi anımsa

İnan yanında beni bulacaksın

Eylülün en uzun ve karanlık gecesi, 

Titrek bir alevde yavaşça yanarım; 

O sıcak nefesimle ısıt kalbini 

Gel hemen yaslan

Sol yanıma .

O ateşin ısısı benim.

Soğuk odanın o loş köşesinde, 

Gölgeler büyürken 

Bir şarkı sesiyle; 

Kapıyı arala, 

Al içeri ruhumu, 

O rüzgâr değil ki,

O esen yel benim

Bu son bir fısıltı dolsun yüreğine: 

Vurduğunda on ikiyi saat

Yorgun düşsen de  

Hatırla beni

İster bir sonbahar rüzgarı 

İster savrulan bir yaprak 

Bir yağmur damlası olmaya razıyım 

Boyası dökük 

Camı kırık pencerende 

Bu gece .

redfer