Ağır Suskular

Sen dudaklarını kanatırken ağır suskularla

Göz kapaklarının ardında uyuyan deniz

Öyle sarsak, öyle yorgun, öyle aşık...

Güneşin doğmayı reddettiği sabahları bilirim

Güneş merhametsiz, güneş uzak, güneş kör

Sen, masalların en kanlı, en güzel sonu

Ateşin küle, külün ateşe karıştığı külhan

Yangının en lezzetli, en yakıcı, en harlı hali

Dağları deviren meçhul sızı,

Rüzgâr acımasız, rüzgâr bıçak, rüzgâr deli.

Sen, karanlığın en aydınlık, en sahte yüzü

Zehirli sarmaşıkların kalbime dolandığı an,

Ölümün en tatlı, en yavaş, en derin hali.

Göğü yırtan o sessiz fırtına,

Bulutlar ağır, bulutlar kara, bulutlar sağır

Sen, gerçeklerin en acı, en tatlı düşü,

Hasretin en keskin, en ağır, en dipsiz hali

Dağları titreten dilsiz acı

Ay umursamaz, ay sağır, ay parlak

Sen, serapların en acımasız, en güzel yalanı

Kanın şaraba, şarabın kana karıştığı sarhoşluk

Acının en lezzetli, en mayhoş, en kızıl hali

Sen nefesini tutarken ağır suskularla,

Toprağı göğe ektim, göğü zincire vurdum

Göğsümde çırpınan kimsesiz kuş sürüsü

Öylesine sağır, öylesine kör, öylesine tutsak...