Seni Sevmek Bir İntahar

Ben şakaklarıma dayadım bir silah gibi bu sevdayı,

O bakışlarını mermi diye sürdüm her gece namlusuna.

Seni özledikçe, her gece bastım ben o tetiğe defalarca...

Gece öldü, şehir öldü, bir ben ölemedim,

Öyle bir yemin ettim ki ben, bir türlü bu aşktan dönemedim.

Ben aşk denen bir darağacına çıktım,

Boynuma doladım sevda denen bir ilmeği.

Bıraktım ben kendimi sana, bir darağacından bırakır gibi...

Gece sustu, şehir sustu, dinledi benim can verişimi;

Can çekişmek ne güzelmiş senin ellerinde, bir türlü ölemedim.

Seni sevmek bir intihar, seni sevmek boynumdaki ilmek,

Seni sevmek namlulardaki mermi, seni sevmek öleceğini bilmek.

Seni sevmek, o namludaki barut kokusunu sen diye içine çekebilmek,

Seni sevmek, ellerinle bir mezar kazıp o mezara diri diri girebilmek...

Seni sevmek, bir kez doğup binlerce kez ölebilmek...

Varsın kurusun damarlarımdaki kan, binlerce kez ölmekten;

Ben seni severken giydim bu sevdanın beyaz kefenini diri diri.

Seni sevmek eğer sen varsan içinde bir cehennemi bile cennet bilebilmek...

Şimdi sen bas o tetiğe, girsin şakaklarımdan son mermi;

Seni sevmek, ölürken bile işte böyle tebessüm edebilmek...