Seni Sevmek Bir İntahar

Ben şakaklarıma dayadım bir silah gibi bu sevdayı,

O bakışlarını mermi diye sürdüm namlusuna.

Seni özledikçe, her gece bastım ben o tetiğe defalarca...

Gece öldü, şehir öldü, bir ben ölemedim,

Yemin etmiştim ben senin ellerinde ölmeye ,

Bir türlü ben bu yeminden geri dönemedim..

Ben aşk denen bir darağacına çıktım,

Boynuma doladım sevda denen bir ilmeği.

Boynuma astım adını yafta diye ,

Bıraktım ben kendimi sana, bir ölüme bırakır gibi...

Gece sustu, dinledi tüm şehir benim can çekişimi;

Ölmek ne güzelmiş senin ellerinde, ama bir türlü ölemedim.

Seni sevmek bir intihar, seni sevmek boynumdaki ilmek,

Seni sevmek namludaki mermi, seni sevmek öleceğini bilmek.

Seni sevmek, o namludaki barut kokusunu senin kokun gibi içine çekebilmek,

Seni sevmek, ellerinle kazmak bir mezarı , diri diri kendini gömebilmek...

Seni sevmek, doğup doğup , tekrar ölebilmek...

Varsın kurusun damarlarımdaki kan, binlerce kez ölmekten;

Ben seni severken giydim diri diri bu sevdanın beyaz kefenini .

Seni sevmek, eğer sen varsan içinde bir cehennemi bile arzulayabilmek...

Şimdi bas o tetiğe, girsin şakaklarımdan kalan son mermi de;

Seni sevmek, ölürken bile gözlerine bakıp ,işte böyle tebessüm edebilmek...