Ayın Arka Yüzü

Ay işiğinda belli olurmuş yürekteki yara izleri ,

Sızlamaya başlarmış Ay doğunca ,ince ince

Ve ayın arkasına saklanırmış günahkar sevgililer,

Gelmemek için ,ağlayan bir sevgiliyle, göz göze

Yıldızlar şahitlik edermiş bu sessiz hesaplaşmaya ,

Gece, örtermiş utanan sevgililerin o sahte yüzünü,

Bir yanda göğsüne basıp hasretini, ağlayanlar,

Bir yanda karanlığa saklanan sevgililerin suskunluğu...

Dokunsan kanayacak bir yaranın izidir bu,

Ne güneş unutturur, ne de doğan yeni bir gün bu sızıyı,

Kaçan sevgilier , sanır ki kurtulur saklandığı karanlıkta,

Oysa güneş ışığını vurur gibi vurur yalanlarını yüzlerine ......

Şimdi sustu gökyüzü, sustu o günahkar sevgililer,

Geriye sadece mazide kalmış yeminle hatırlanır,.

Göz göze gelmekten utanan sevgililerin o nemli gözlerinde,

Yüreği ince ince sızlayan bir sevgilinin ahı kalır....