Sözün Ağırlığı

Bir zamanlar kürsülerde 

bir itiraz yükseldiğinde, 

devletin duvarları çatlamazdı;

çünkü bilinirirdi, 

hakikat bazen en sert sesle kapıyı çalardı.

Vekil dediğin, 

milletin sözünü taşırdı omzunda; 

şimdi bazı omuzlar 

alkışla hafifleyip eleştiriyle çöküyor sanki.

Bir kelime düşüyor halkın ağzından,

daha yere varmadan suç oluyor. 

Bir soru soruluyor, 

cevabı vermek yerine 

soruyu soranın üzerine yürüyor gölgeler.

Oysa kelimeler yalnızca ses değildir;

bazen bir ülkenin aynasıdır. 

Ve aynayı kıranlar unutuyor: 

Camın keskinliği değil, 

yüzleşemediğin kendi suretindir elini kanatan.

Şimdi bazı kürsülerde sessizlik ağır,

söylenmeyenler tavandan sarkıyor. 

Belki de en çok bundan korkuluyor: 

Bir gün halk susmayı bırakırsa 

o koskoca ağırlık, 

ilk kez onu taşıyanların üzerine çökecek.