Dünya Dedikleri

Dünya Dedikleri

Dünya dedikleri çetrefil pazar,

Herkes kendi nefsin kuyusun kazar.

Aşkın deryasına değmeyen nazar,

Bir ömür kör kalır, can senin olsun.

Gönül kadehimi taşa çalmışım,

Senden uzağı bir zindan bilmişim.

Zaman dedikleri vehmi silmişim,

Saatler durmuştur, an senin olsun.

Eridi varlığım, kalmadı çamur,

Aşkının fırınında yoğruldu hamur.

İster kapında kul, ister köle gör,

Verdiğin bu canla şan senin olsun.

Kul Mehmet’im der ki; bitti o sefer,

Aşkın ordusunda ben tek bir nefer.

Seninle yok olmak en büyük zafer,

Mülkünü terk ettim, han senin olsun.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet