Nedamet

NEDAMET 

Nefsin bataklığından sıyrıldım, uçtum,

Gaflet hırkasını parçalayıp biçtim.

Gözümün yaşından tövbeler içtim,

Ben senin kapına dönmeye geldim.

Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Yalancı renklerin boyası aktı,

Dünyanın mülkü de kalbimi yaktı.

Şeytanın hileleri canımdan bıktı,

Ben senin kapına dönmeye geldim.

Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Eğdim mağrur başı, kırdım o pulu,

Kabul et ne olur bu asi kulu.

Aşkının yeline verdim bu külü,

Ben senin kapına dönmeye geldim.

Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Arındım şöhretten, makamdan, şandan,

Sıyrıldı bu ruhum fani şu candan.

Geçtim saraylardan, mülkten, cihandan,

Ben senin kapına dönmeye geldim.

Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Hatalar dağ oldu, günahım derin,

Lütfunla serinlet, kalbimi serin.

Gönül tekkesidir en kutlu yerin,

Ben senin kapına dönmeye geldim.

Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Kul Mehmet der; bitti isyan ve gölge,

Alnıma vuruldu arınmış belge.

Aşk imiş sığınılan yegâne bölge,

Ben senin kapına dönmeye geldim.

Gözyaşı nuruyla sönmeye geldim.

Mehmet Aluç-Kul Mehmet