Etrafa Düşen Akşam Serinliği

Etrafa düşen akşam serinliği, 

Merdiven başlarında yankılanan o eski ayak sesleri gibi 

Yürüyor odalara. 

Aynanın o buğulu ve merhametsiz çehresinde 

Debeleniyor soluk soluğa.

Tavan arasında gizli solgun fotoğraflar gibi 

Usulca dökülüyor eteklerime dakikalar. 

İğne ucuyla kuyu kazmak gibi; 

Her kazdığım yerden sızıyor o eski hüzün. 

Ne zaman aynaya baksam, 

Göğsümün orta yerinde büyüyen o kimsesiz çocuk 

Ellerini uzatıp tutmak istiyor beni.

Parmaklarımın ucundan kayıp gidiyor geçmiş, 

Kum taneleri gibi... 

Ömür dediğin, 

Bir yudum suyla bir lokma arası; 

Kısa bir mola yeri gibi. 

Gerisini... 

bilmiyorum.

Sokaklar boşalıyor, 

Lambalar yanıyor yavaş yavaş. 

Uzaklardan bir tren düdüğü yırtıyor geceyi. 

Trenler ki insanı ya birine kavuşturur 

Ya da ömrün sonuna kadar ayrıştır. 

Ben hangi istasyonda unutuldum, 

Hangi trenden erken indim... 

Bilmiyorum.

Akşamın bu saatinde kapı tıkırdasa 

İçimde bir yerler sızlar, 

Bir tel kopar. 

Birkaç damla gözyaşı,

Düşer gider boşluğa doğru,

Sessizce.

Ayna dediğin, 

İnsanın kendi kalbine tuttuğu ışıktır; 

Yalan söylemez onlar. 

Ne kadar saklamak istesem de çizgileri, yorgunluğu, kırışıklığı, 

O sessiz bekleyişleri 

hepsini birer birer çarpar yüze; 

En acımasızca...

Bazen bir şarkı başlar dünden, 

inceden inceden. 

İçimdeki o eski bahçeler yaprak döker. 

Hey zaman denilen cellat, 

Ne çabuk harcadın beni! 

Bir avuç toprak gibi savurdun dört bir yana. 

Şimdi hangi rüzgâr vuracak cama, 

Bilmiyorum.

Ve nihayet akşam iner bütün şehre, 

Boğuk bir sessizlik çöker odalara. 

Ne zaman aynaya baksam bir öykü biter 

Ve hakikatin o keskin, o soğuk yüzü kalır geriye.

Korkmuyorum artık yalnızlıktan; 

Gelen ,giden olmasa da, 

Koca şehir bana küsse de. 

O derece direniyorum mevsimlere, 

Bilhassa sonbahara.

Fonda bir arabesk şarkı... 

Hatıraların boynuna sarılıp dertleşiyoruz; 

Biraz geceden, 

Biraz sonra doğacak fecirden bahsederek.

Yalnızlığın o mutsuzluğu, 

O öksüzlük hızla derinleşiyor. 

Ömrün kısalığı, mevsimler, güneş ve yağmur... 

Hızla yayılıyor içeriye.

Sabah oluyor, 

Ev dolup boşalıyor alelacele . 

Ya sonrası? 

Bilmiyorum…

Sonrasına Allah Kerim...

redfer