Herkesin Bir Geçmişi Vardır Bir de Geçmemişi

Senin de var.

Adını anmadığında unuttuğunu sandığın, sustuğunda içinden çıkardığını düşündüğün, hayatına devam ederken geride bıraktığına inandığın... Oysa geçmiyor; yalnızca kimseye göstermediğin bir yerde yaşamayı sürdürüyor.

Bir akşamın sessizliğinde, bir şarkının en olmadık yerinde, boş bir eve döndüğünde yakalıyor seni. Bir zamanlar birlikte güldüğünüz bir şeye tek başına gülerken bile eksik hissediyorsun. Sanki hayat devam etmiş de sen, bir parçanı geçmişte bırakmışsın.

İnsan birini kaybettiğinde yalnızca onu kaybetmiyor. Onunla kurduğu geleceği, birlikte yaşanacak günleri, sıradan sandığı ama artık yaşanmayacak anları da kaybediyor. Bir evin sesini, bir kapının açılışını, yan yana susmanın huzurunu...

En acısı, hatıraların hâlâ sana ait olması ama o hatıralardaki hayatın artık sana ait olmaması.

Kendine "geçti," diyorsun. Sabah oluyor, işe gidiyorsun, insanlarla konuşuyor, gülüyorsun. Kimse içinde neyin eksik olduğunu bilmiyor. Sen de anlatmıyorsun. Çünkü bazı acıları anlatmak, onları yeniden yaşamaktan farksız.

Oysa sevmek, birine inanmak kusur değil. Belki de en büyük kırgınlığın kendine; bitebileceğini bildiğin hâlde, bitmeyeceğine inanmış olmana.

Şimdi eski kapıların bir daha açılmayacağını biliyorsun. Kırgın cümlelerin muhatabı yok. Bazı keşkelere zaman yetmemiş. Değiştiremediğin her şey, içinde sessizce siniyor.

Yine de yokluğa alışmayı öğreniyorsun. Alışmak, unutmak değil; bir zamanlar canını yakan şeyle aynı odada kalabilmek, onunla yaşamayı öğrenmek.

Bir gün adını duyduğunda eskisi kadar sızlamayacak için. Bir şarkıyı sonuna kadar dinleyebileceksin. Belki bir akşam, içinde özlem olmadan yalnızca o akşamın içinde kalabileceksin.

Ama bugün değil.

Bugün hâlâ içinde tamamlanmamış cümleler, cevapsız sorular ve değişmesini dilediğin anlar var. Çünkü bir şeyin bittiğini kabul etmekle, onun içinde bitmesi aynı şey değil.

Herkesin bir geçmişi vardır, bir de geçmemişi...

Senin geçmişin geride kaldı. Geçmemişinse hâlâ içinde yaşıyor.

Ve insanın en büyük mücadelesi, kaybettiği birini unutmak değil; onun yokluğunda kendinden geriye kalanları yeniden sevebilmektir.

Korhan KÜLÇE

22/10/2026

11.30