Ayrılıksavar

Ne zaman gülümsetsen ömrün saati durur

Zembereği boşalır içimdeki "sustalı" kuşların

Daracık cumbalarda "göğertmek" koca yalnızlığı

​"Soluklanış" değil bu, gövdemin ihtilali

​

İki "yürekçil" turna iniyor titreyen avuçlarına

"Susulgan" akşamların ağır, paslı yorgunluğu

​"Kırılganlıklarımızı" soyunup da geldik buraya,

Üstümüz başımız "ayrılıksavar" muskalarla dolu.

​Biz "hiçbirikimli" aşkların garip fakiri değiliz,

Cebimizde "hüzünbozan" eski gümüş paralar

"Dağlanmış" ovalardan getirdim ben sevdayı

Köklerimiz "topraksayan" asırlık çınarlar gibi

"Sırtaşıyan" nehirler gibi akıyoruz yarına.

Şimdi "uykututan" pencereler ardında gece

Sanki "günçalan" bir sabahı müjdeler gibi

"Güzcül" yaprakların hışırdayan, sararmış ölümü