İnsicamı Kasım

                 İNSİCAM-I KASIM

Kilometreler boyunca tam tadında mandalina bahçeleri ve etrafında bir bir asker gibi dizilmiş kıpkırmızı nar ağaçları. Dalından koparıldıktan sonra kabuklarını soymaya çalışanın burnuna asitli kokusunu bırakan mis gibi mandalinalar ve her tanesinin bir yakuta benzetildiği bereketin simgesi narlar. Kasım ayının güzelliklerini anlatmaya meyveler yetmeyince balkonları, avluları, parkları renkleriyle cennetten bir köşeye dönüştüren afitabcemal kasımpatılar, ellerine sehtarlarını alarak ruhları ferahlatmaya başladılar.

Mevsimlerden sonra insanlar da öyle güzel değişirler ki. Kırk yaşından sonra bir enstrümanı çalmaya başlayabilir, elli yaşından sonra affetmenin her şeyin kapısını açacağını öğrenebilir ve hatta yetmiş yaşından sonra da âşık olabilirler. Yapamayacağını düşünen birinin tek engeli zihnindeki “Yapamazsın!” cümlesinden başka bir şey değildir. Şimdiye kadar olup bitmiş her şey, geçmişin kalın perdelerinin arkasında duruyor. Yapılabilecek tek şey onlardan ders almaktır ve yaşayacağımız her gün için kendimize bir şans vermektir. Rabb bile tövbe kapısını sonuna kadar açık bırakmışken, ömür boyunca birini belki de haberi bile olmadan görünmeyen bir hapishanede tutmak kime ne kazandırabilir. Zihin faniyetin peşinde koşmak için değil, Rabb ı zikretmek için tasarlanmıştır. Ondandır ki insanlığın şimdilerde tek anı yoktur ki huzur limanına uğradığı ve manzaranın tadını çıkarabildiği. 

Bakışların, idrak ederek görmeye başlayacağı öyle ayrıntılar zuhur ederken, bundan bir haber olmak nasıl bir fukaralıktır. Yere düşen çeşit çeşit yaprağın sesini duymak için safi kulaklar yeterli gelmiyor artık. Her oluş ve her hareket insanlığa sessizce bir şeyler anlatıyor. İlkbaharda tazecik yemyeşil sonbaharda ise sarardıktan sonra hiç itiraz etmeden toprağa düşen bir yaprağın yüreğini okumak zor mu geliyor. 

Her an olduğu gibi bu Kasım ayında da dünya aşkla dönüyor. Güneş yüzünü pek göstermese de ve havalar gitgide soğusa da birbirine sıcacık sarılmak ve “İyi ki varsın!” demek daha da kıymetli bir hal alıyor. Bir koca çaydanlık çay demleyip dostları çağırmanın zenginliği bu ay öyle bir lezzet veriyor ki. İnce belli bardaklar mis gibi demli çay kokarken, yüreklerin kapıları yumuşacık açılıyor ve dertler sıcacık çayın buğusuna karışıp hafifliyor. Eskiler “Bir küçük çaydanlığın varsa, en az bir dostun vardır.” diye boşuna dememişler. Kasım ayını beraber karşılamak için bir demlik çay demleyin ve dostlarınızı arayıp davet edin. 

Hayırla, bereketle ve ağız tadıyla geçmesi dileğiyle Kasım Hoş geldin..

                   TülayMaviYıldırım