Neyin Nesi Kimin Sesi

    Hayaller… Uçsuz bucaksız uçurtmanın kanadına, evin bacasına, ırmağın okyanusa kavuşmasına sığmayan hayaller! Ve onların üstünde yaşadığımız nadide, tek belki de tekdüze hayatlar… Emekler uğruna emeklediğimiz amaca hırs karışınca işimizin şansa kaldığı ne zaman neyin kazanıldığı karınca kararıncaya bağlı bir ömür sürüyoruz. Sürmeye de devam ediyoruz. Annemizin taze ekmeğe tereyağ sürdüğü gün gibi olmasını istiyoruz her günün. Sıcacık, fırından yeni çıkmış bir gün. Kim istemez! Hatta hayallerimiz bile bu yönde. Yepyeni başlangıçlar yapmaya cesaretimiz var sürdürmeye çabamız yok.

    Anne! dediğinizi duyar gibiyim. “Gel sür şu yeni gelen güne bir doyum, çünkü doluyum!” Anne gelir, sürer, sahneden ayrılır. Perde kapanana kadar sürer yeni günleri gülüne. Ama o gül gülemez bir türlü. Çünkü aklında hem anne vardır hem de hayalleri. Yani geçmişle gelecek arasındaki tüm ihtimalleri şimdi yaşıyor; şimdiyi yaşamaya ise zamanı kalmıyor. Halbuki aklını kullansa geçmişi unutsa geleceği uyutsa şimdi elinden geleni yapsa ne hırsıyla işleri şansa kalırdı ne de başka olasılıklara.

Anne! Ekmeğe tereyağ sürme. 

Anne gelir ve ekmeğe tereyağ sürmez.

Gül güler ama kendini çıplak hisseder, hayalsiz kalmıştır. Geçmişte yaşamıyordur geleceğe de el atmıştır fakat koca bir boşluk! Irmak okyanusa kavuştu mu? Evin huzuru var mı? Özgürlüğüm gökyüzüne ulaşır mı? 

Gelecekten bir ses “Kendini sev.”

Gül kendini sever sadece ama sesi tam olarak dinleyememiştir. Baktı bir şeyler eksik, o sese bağırır. “Kendimi sevdim ama yine hayallerim gerçekleşmiyor.”

Can kulağıyla sabırla dinler bu kez o ses

”Tekrarlıyorum. Kendini seç”

Gül düşünür. Birini sevdikçe sevmeyi öğrendiğini kendini de birini severken sevdiğini fark eder. Peki neyin nesi kimin sesidir bu “Kendini Seç”

Gül bakar ki onu hayata getiren tohumları var,  hayatta tutan toprağı… Irmak kenarı yağmur suları var, saçlarını dalgalandıran rüzgarı, arıya besin kaynağı. 

Gül durur. “Anladım. Hayallerim için değil kendim için yaşamalıyım.” der.

Varlığımız o kadar muhteşem ki olacak ya da olmayacak hayaller kurma demek değil bu anda kal demek. Zaten hayaller gerçek olunca gerçeğini daha çok sevmiyor muyuz?

Tuğsel K.