En Güçlü An

En güçlü olduğum zamanı hatırlıyorum

Dışarısı günlük güneşlikken uçuşan saçımı

Dışarısı buz gibiyken üstümdeki kabanı

Ve içerisi darmadağınken aklımın düzenli kurgularını

Planlı konsantre ve kontrollü oluşunu

Hayattan ders almış gibi

Yaptıklarımın teminatı olmayıp yine yaptıklarımı kiraya vermişim gibi

Yani sonunu bilmediğim her sonuçta ki bu hayat gibi

Kârımı kağıda karalarım

Bencillik mi bu yaptıklarım?

Yoksa çok canı yanmışların benliği mi?

Hangisini derseniz deyin

Ben yaşarım bildiğim gibi

Düşerim kalkarım ama

Kendimi bilir kendime uyarım

Hayrın nereden geleceği belli olmaz

Ben kendime alışır hep kendime taşınırım

Tuğsel K.